ترانه «عاشق شدم من در زندگانی»
یکی از آثار کلاسیک موسیقی ایرانی است که **عهدیه** (بانو عهدیه) اولین بار آن را خوانده. این ترانه عاشقانه در دستگاه همایون و مایه لا ساخته شده و با صدای دلنشین عهدیه محبوبیت زیادی پیدا کرد.
**آهنگساز: انوشیروان روحانی (استاد برجسته موسیقی).
**شاعر**: مهدی سهیلی (هرچند برخی منابع شهیار قنبری یا بهمن شایان ذکر کردهاند، اما مهدی سهیلی رایجتر است).
**سال ساخت**: دهه ۱۳۵۰ شمسی (دقیقاً مشخص نیست، اما از آلبومهای قدیمی عهدیه). متن: «عاشق شدم من در زندگانی / بر جان زد آتش عشق نهانی…»
عاشق شدم من در زندگانی بر جان زد آتش عشق نهانی
جانم از این عشق بر لب رسیده اشک نیازم بر رخ چکیده
یک سو غم او یک سو دل من در تار مویی
در این میانه دل می کشاند ما را به سویی
زین عشق سوزان بی عقل و هوشم
میسوزم از عشق اما خموشم
ای گرمی جان هر جا که بودی بی ما نبودی
هر جا که رفتی من با تو بودم تنها نبودی
یک سو غم او یک سو دل من در تار مویی
در این میانه دل میکشاند ما را به سویی
زین عشق سوزان بی عقل و هوشم
میسوزم از عشق اما خموشم
ای گرمی جان هر جا که بودی بی ما نبودی
هر جا که رفتی من با تو بودم تنها نبودی
یک سو غم او یک سو دل من در تار مویی
در این میانه دل میکشاند ما را به سویی
