آرشیو دسته بندی: نوازندگی گیتاله له

آهوی زخمی / محلی خراسانی/اجرای گیتاله له

مقام شاختایی یکی از اصیل‌ترین و در عین حال رازآلودترین مقام‌های موسیقی شمال خراسان است. برخلاف مقام‌هایی مانند «نوایی» یا «گرایلی» که درباره منشأ و کارکردشان پژوهش‌های بیشتری انجام شده، درباره شاختایی منابع مکتوب کمتری وجود دارد و بخش بزرگی از شناخت ما از آن، از طریق روایت سینه‌به‌سینه‌ی بخشی‌ها به دست آمده است. 
 
جایگاه شاختایی در موسیقی بخشی‌های خراسان
 
در موسیقی شمال خراسان، چند مقام اصلی وجود دارد که به آن‌ها «شاه‌مقام» نیز گفته می‌شود؛ از جمله:
 
* نوایی
* تجنیس
* گرایلی
* شاختایی
* بلبل
 
هر کدام از این مقام‌ها شاخه‌ها و روایت‌های متعددی دارند و بخشی‌ها بسته به موضوع داستان یا شعر، یکی از آن‌ها را انتخاب می‌کنند. شاختایی یکی از همین شاه‌مقام‌هاست و در کنار نوایی و گرایلی، جایگاه ویژه‌ای در رپرتوار بخشی‌ها دارد. 
 
ریشه نام «شاختایی»
 
درباره منشأ نام «شاختایی» اتفاق نظر وجود ندارد و چند دیدگاه مطرح شده است:
 
* برخی پژوهشگران معتقدند واژه «شاختایی» با «جغتایی (چغتایی)» ارتباط دارد؛ یعنی به حوزه فرهنگی و زبانی ترکان جغتایی در آسیای میانه. از آنجا که موسیقی شمال خراسان قرن‌ها با فرهنگ ترکمن، ازبک و اقوام ترک‌زبان در ارتباط بوده، این احتمال از نظر تاریخی قابل توجه است، اما سند قطعی برای آن وجود ندارد. 
* برخی دیگر معتقدند این نام صرفاً نام یک مقام قدیمی است که معنای اولیه آن در گذر زمان فراموش شده و تنها در سنت بخشی‌ها باقی مانده است.
 
بنابراین، درباره ریشه واژه شاختایی هنوز نمی‌توان با قطعیت اظهار نظر کرد.
 
قدمت مقام
 
شاختایی احتمالاً چند صد سال قدمت دارد. این مقام در دوره‌ای شکل گرفته که شمال خراسان محل زندگی و تعامل اقوام مختلف از جمله:
 
* کرمانج‌های خراسان،
* ترک‌های خراسان،
* ترکمن‌ها،
* و فارسی‌زبانان
 
بوده است. همین تنوع قومی باعث شده موسیقی این منطقه ویژگی‌های مشترکی با موسیقی آسیای میانه پیدا کند. 
 
چرا بیشتر شعرهای شاختایی حالت حکمت دارند؟
 
برخلاف مقام‌هایی که برای روایت داستان‌های عاشقانه مانند «اصلی و کرم» یا «طاهر و زهره» استفاده می‌شوند، شاختایی بیشتر حامل پیام‌های اخلاقی، اجتماعی و فلسفی است.
 
برای نمونه:
 
شاه اگر عادل نباشد، ملک ویران می‌شود
 
این فقط خطاب به یک پادشاه نیست؛ بلکه در فرهنگ شفاهی خراسان، نمادی از این اندیشه است که اگر صاحب قدرت عدالت نداشته باشد، جامعه از هم می‌پاشد.
 
یا:
 
خانه نزدیک دریا زود ویران می‌شود
 
که کنایه‌ای از زندگی در معرض خطر و ناپایداری دنیا است.
 
به همین دلیل بسیاری از پژوهشگران، شاختایی را مقامی مناسب برای «پند، اندرز و حکمت» می‌دانند. 
 
ویژگی موسیقایی
 
از دیدگاه موسیقی، شاختایی معمولاً این خصوصیات را دارد:
 
* شروعی آرام و باوقار
* ملودی‌های کشیده و تأمل‌برانگیز
* تحریرهای نسبتاً محدود اما عمیق
* آزادی ریتم در آغاز و سپس منظم‌تر شدن جمله‌ها
* تأکید بر بیان شعر، نه نمایش تکنیک نوازندگی
 
در اجرای بخشی‌ها، دوتار تقریباً مانند یک راوی دوم عمل می‌کند و میان جمله‌های آوازی پاسخ می‌دهد؛ گویی ساز و خواننده با هم گفت‌وگو می‌کنند. 
 
نقش بخشی‌ها
 
شاختایی را نمی‌توان از بخشی‌ها جدا دانست. بخشی فقط نوازنده نیست؛ او:
 
* شاعر،
* خواننده،
* راوی داستان،
* حافظ تاریخ شفاهی،
* و گاه داور اخلاقی جامعه است.
 
وقتی بخشی مقام شاختایی را اجرا می‌کند، هدفش صرفاً اجرای یک ملودی نیست؛ بلکه انتقال تجربه، حکمت و جهان‌بینی نسل‌های گذشته است. به همین دلیل، ممکن است یک بخشی ده‌ها بیت متفاوت را روی همین مقام بخواند و هر اجرا با اجرای دیگر تفاوت داشته باشد. 
 
⸻
تا جایی که منابع مکتوب و آرشیوهای موجود نشان می‌دهند، «شعر کامل» و واحدی برای مقام شاختایی وجود ندارد. دلیلش این است که شاختایی، مانند بسیاری از مقام‌های بخشی‌های خراسان، یک ملودی (مقام) است، نه یک شعر ثابت. هر بخشی بسته به مجلس، مخاطب و روایت، ابیات مختلفی را روی این مقام می‌خواند. به همین دلیل، چیزی به نام «نسخهٔ رسمی و کامل شعر شاختایی» در منابع معتبر ثبت نشده است. 
 
آنچه امروزه بیشتر از همه در اجراهای بخشی‌ها و خوانندگان محلی تکرار می‌شود، مجموعه‌ای از ابیات حکمی است که معمولاً به این صورت آغاز می‌شود:
 
شاه اگر عادل نباشد، ملک ویران می‌شود
خانهٔ نزدیک دریا، زود ویران می‌شود
 
و در برخی روایت‌ها این ابیات نیز پیش از آن یا پس از آن خوانده می‌شوند:
 
ابر اگر از قبله خیزد، سخت باران می‌شود
 
یک نصیحت با تو دارم، تو به کس ظاهر مکن
 
راز خود با هر کسی هرگز مگو ای هوشیار
چون که دیوار موش دارد، موش هم گوشی دارد
 
هر درختی را ثمر باشد، ثمر بی‌ریشه نیست
هر که بی‌اصل است آخر، بی‌سروسامان شود
 
مرد دانا با خرد، هرگز نگوید هر سخن
گوهر اندر صدف، از قدر خود پنهان شود
 
این ابیات در اجراهای مختلف کم‌وزیاد می‌شوند و ترتیبشان نیز ثابت نیست. برخی بخشی‌ها تنها چهار یا پنج بیت می‌خوانند و برخی دیگر ده‌ها بیت را با همان ملودی ادامه می‌دهند. 
 
نکته مهم دیگری هم وجود دارد که معمولاً باعث سردرگمی می‌شود:
 
* شاه‌ختاییِ آذربایجان و قشقایی با اشعار منسوب به شاه اسماعیل ختایی اجرا می‌شود.
* اما شاختاییِ شمال خراسان که با دوتار بخشی‌ها نواخته می‌شود، لزوماً از اشعار شاه اسماعیل ختایی نیست و بیشتر بر پایهٔ ادبیات شفاهی و ابیات حکمی شکل گرفته است. این دو به‌دلیل شباهت نام، گاهی با هم اشتباه گرفته می‌شوند. 
 
 

Bm7                 Em7

من آهوی زخمی، تو تای گیاهی، تو تای گیاهی ای جان

Bm7                 Em7

منم ابر شیطان، تو فصل گناهی، تو فصل گناهی ای وای

D7        G

من احساس برخورد باران به خاکم

G                      Bm7

من احساس برخورد باران به خاکم

Bm7                 C

منم شوق مستی که در جان تاکم

D7                    G

گیاهم که تشنه ی                        نسیم پگاهم

Em7                 C

گیاهم که تشنه ی                          نسیم پگاهم

Em7

کویرم، کویرم

D7              G

کویرم که از عشق باران هلاکم

Em7                 C

که از عشق باران هلاکم

***

Bm7                 Em7

ابر اگر از قبله آید سخت باران می شود

Bm7                 Em7

ابر اگر از قبله آید سخت باران می شود

Em7                 D7

شاه اگر عادل نباشد مُلک ویران می شود

Em7     Bm7                             C

خانه نزدیک دریا زود ویران می شود ،  

***

D7        G

گل به این پاکیزگی از آب لال می خورد

D7        G

گل به این پاکیزگی از آب لال می خورد

Em7                 C

غصه دیوانه را مرد عاقل می خورد  ،   مرد عاقل می خورد

 

اجرای آهنگ فولکلور خراسانی | گیتاله له

مقام شاختایی یکی از اصیل‌ترین و در عین حال رازآلودترین مقام‌های موسیقی شمال خراسان است. برخلاف مقام‌هایی مانند «نوایی» یا «گرایلی» که درباره منشأ و کارکردشان پژوهش‌های بیشتری انجام شده، درباره شاختایی منابع مکتوب کمتری وجود دارد و بخش بزرگی از شناخت ما از آن، از طریق روایت سینه‌به‌سینه‌ی بخشی‌ها به دست آمده است. 
 
جایگاه شاختایی در موسیقی بخشی‌های خراسان
 
در موسیقی شمال خراسان، چند مقام اصلی وجود دارد که به آن‌ها «شاه‌مقام» نیز گفته می‌شود؛ از جمله:
 
* نوایی
* تجنیس
* گرایلی
* شاختایی
* بلبل
 
هر کدام از این مقام‌ها شاخه‌ها و روایت‌های متعددی دارند و بخشی‌ها بسته به موضوع داستان یا شعر، یکی از آن‌ها را انتخاب می‌کنند. شاختایی یکی از همین شاه‌مقام‌هاست و در کنار نوایی و گرایلی، جایگاه ویژه‌ای در رپرتوار بخشی‌ها دارد. 
 
ریشه نام «شاختایی»
 
درباره منشأ نام «شاختایی» اتفاق نظر وجود ندارد و چند دیدگاه مطرح شده است:
 
* برخی پژوهشگران معتقدند واژه «شاختایی» با «جغتایی (چغتایی)» ارتباط دارد؛ یعنی به حوزه فرهنگی و زبانی ترکان جغتایی در آسیای میانه. از آنجا که موسیقی شمال خراسان قرن‌ها با فرهنگ ترکمن، ازبک و اقوام ترک‌زبان در ارتباط بوده، این احتمال از نظر تاریخی قابل توجه است، اما سند قطعی برای آن وجود ندارد. 
* برخی دیگر معتقدند این نام صرفاً نام یک مقام قدیمی است که معنای اولیه آن در گذر زمان فراموش شده و تنها در سنت بخشی‌ها باقی مانده است.
 
بنابراین، درباره ریشه واژه شاختایی هنوز نمی‌توان با قطعیت اظهار نظر کرد.
 
قدمت مقام
 
شاختایی احتمالاً چند صد سال قدمت دارد. این مقام در دوره‌ای شکل گرفته که شمال خراسان محل زندگی و تعامل اقوام مختلف از جمله:
 
* کرمانج‌های خراسان،
* ترک‌های خراسان،
* ترکمن‌ها،
* و فارسی‌زبانان
 
بوده است. همین تنوع قومی باعث شده موسیقی این منطقه ویژگی‌های مشترکی با موسیقی آسیای میانه پیدا کند. 
 
چرا بیشتر شعرهای شاختایی حالت حکمت دارند؟
 
برخلاف مقام‌هایی که برای روایت داستان‌های عاشقانه مانند «اصلی و کرم» یا «طاهر و زهره» استفاده می‌شوند، شاختایی بیشتر حامل پیام‌های اخلاقی، اجتماعی و فلسفی است.
 
برای نمونه:
 
شاه اگر عادل نباشد، ملک ویران می‌شود
 
این فقط خطاب به یک پادشاه نیست؛ بلکه در فرهنگ شفاهی خراسان، نمادی از این اندیشه است که اگر صاحب قدرت عدالت نداشته باشد، جامعه از هم می‌پاشد.
 
یا:
 
خانه نزدیک دریا زود ویران می‌شود
 
که کنایه‌ای از زندگی در معرض خطر و ناپایداری دنیا است.
 
به همین دلیل بسیاری از پژوهشگران، شاختایی را مقامی مناسب برای «پند، اندرز و حکمت» می‌دانند. 
 
ویژگی موسیقایی
 
از دیدگاه موسیقی، شاختایی معمولاً این خصوصیات را دارد:
 
* شروعی آرام و باوقار
* ملودی‌های کشیده و تأمل‌برانگیز
* تحریرهای نسبتاً محدود اما عمیق
* آزادی ریتم در آغاز و سپس منظم‌تر شدن جمله‌ها
* تأکید بر بیان شعر، نه نمایش تکنیک نوازندگی
 
در اجرای بخشی‌ها، دوتار تقریباً مانند یک راوی دوم عمل می‌کند و میان جمله‌های آوازی پاسخ می‌دهد؛ گویی ساز و خواننده با هم گفت‌وگو می‌کنند. 
 
نقش بخشی‌ها
 
شاختایی را نمی‌توان از بخشی‌ها جدا دانست. بخشی فقط نوازنده نیست؛ او:
 
* شاعر،
* خواننده،
* راوی داستان،
* حافظ تاریخ شفاهی،
* و گاه داور اخلاقی جامعه است.
 
وقتی بخشی مقام شاختایی را اجرا می‌کند، هدفش صرفاً اجرای یک ملودی نیست؛ بلکه انتقال تجربه، حکمت و جهان‌بینی نسل‌های گذشته است. به همین دلیل، ممکن است یک بخشی ده‌ها بیت متفاوت را روی همین مقام بخواند و هر اجرا با اجرای دیگر تفاوت داشته باشد. 
 
⸻
تا جایی که منابع مکتوب و آرشیوهای موجود نشان می‌دهند، «شعر کامل» و واحدی برای مقام شاختایی وجود ندارد. دلیلش این است که شاختایی، مانند بسیاری از مقام‌های بخشی‌های خراسان، یک ملودی (مقام) است، نه یک شعر ثابت. هر بخشی بسته به مجلس، مخاطب و روایت، ابیات مختلفی را روی این مقام می‌خواند. به همین دلیل، چیزی به نام «نسخهٔ رسمی و کامل شعر شاختایی» در منابع معتبر ثبت نشده است. 
 
آنچه امروزه بیشتر از همه در اجراهای بخشی‌ها و خوانندگان محلی تکرار می‌شود، مجموعه‌ای از ابیات حکمی است که معمولاً به این صورت آغاز می‌شود:
 
شاه اگر عادل نباشد، ملک ویران می‌شود
خانهٔ نزدیک دریا، زود ویران می‌شود
 
و در برخی روایت‌ها این ابیات نیز پیش از آن یا پس از آن خوانده می‌شوند:
 
ابر اگر از قبله خیزد، سخت باران می‌شود
 
یک نصیحت با تو دارم، تو به کس ظاهر مکن
 
راز خود با هر کسی هرگز مگو ای هوشیار
چون که دیوار موش دارد، موش هم گوشی دارد
 
هر درختی را ثمر باشد، ثمر بی‌ریشه نیست
هر که بی‌اصل است آخر، بی‌سروسامان شود
 
مرد دانا با خرد، هرگز نگوید هر سخن
گوهر اندر صدف، از قدر خود پنهان شود
 
این ابیات در اجراهای مختلف کم‌وزیاد می‌شوند و ترتیبشان نیز ثابت نیست. برخی بخشی‌ها تنها چهار یا پنج بیت می‌خوانند و برخی دیگر ده‌ها بیت را با همان ملودی ادامه می‌دهند. 
 
نکته مهم دیگری هم وجود دارد که معمولاً باعث سردرگمی می‌شود:
 
* شاه‌ختاییِ آذربایجان و قشقایی با اشعار منسوب به شاه اسماعیل ختایی اجرا می‌شود.
* اما شاختاییِ شمال خراسان که با دوتار بخشی‌ها نواخته می‌شود، لزوماً از اشعار شاه اسماعیل ختایی نیست و بیشتر بر پایهٔ ادبیات شفاهی و ابیات حکمی شکل گرفته است. این دو به‌دلیل شباهت نام، گاهی با هم اشتباه گرفته می‌شوند. 
 
 

Bm7                 Em7

من آهوی زخمی، تو تای گیاهی، تو تای گیاهی ای جان

Bm7                 Em7

منم ابر شیطان، تو فصل گناهی، تو فصل گناهی ای وای

D7        G

من احساس برخورد باران به خاکم

G                      Bm7

من احساس برخورد باران به خاکم

Bm7                 C

منم شوق مستی که در جان تاکم

D7                    G

گیاهم که تشنه ی                        نسیم پگاهم

Em7                 C

گیاهم که تشنه ی                          نسیم پگاهم

Em7

کویرم، کویرم

D7              G

کویرم که از عشق باران هلاکم

Em7                 C

که از عشق باران هلاکم

***

Bm7                 Em7

ابر اگر از قبله آید سخت باران می شود

Bm7                 Em7

ابر اگر از قبله آید سخت باران می شود

Em7                 D7

شاه اگر عادل نباشد مُلک ویران می شود

Em7     Bm7                             C

خانه نزدیک دریا زود ویران می شود ،  

***

D7        G

گل به این پاکیزگی از آب لال می خورد

D7        G

گل به این پاکیزگی از آب لال می خورد

Em7                 C

غصه دیوانه را مرد عاقل می خورد  ،   مرد عاقل می خورد

 

اجرای آهنگ خوشا فصلی | لبخند | باساز گیتاله له

این ترانه با نام «لبخند» شناخته می‌شود و بسیاری آن را با مصرع آغازین «خوشا فصلی که دور از غم…» می‌شناسند. درباره تاریخ دقیق سرایش و داستان شکل‌گیری این اثر، روایت‌های مختلفی وجود دارد و اطلاعات مستند محدودی منتشر شده است؛ بنابراین در متن زیر تنها به مواردی اشاره شده که با منابع موجود سازگار هستند و از بیان روایت‌های تأییدنشده پرهیز شده است.
 
ترانه «لبخند» (خوشا فصلی)؛ شاهکاری ماندگار از ابراهیم منصفی (رامی)
 
مقدمه
 
در میان آثار ماندگار موسیقی جنوب ایران، کمتر ترانه‌ای را می‌توان یافت که مانند «لبخند» با مصرع آغازین «خوشا فصلی که دور از غم…» توانسته باشد طی چند دهه همچنان در ذهن مخاطبان باقی بماند. این اثر از ساخته‌های زنده‌یاد ابراهیم منصفی، مشهور به رامی، است؛ هنرمندی که با شعر، موسیقی و نگاه متفاوت خود، جایگاهی ویژه در فرهنگ و هنر هرمزگان به دست آورد.
 
«لبخند» تنها یک ترانه عاشقانه نیست، بلکه اثری سرشار از امید، زندگی، دوستی و آرزوی روزهایی روشن‌تر است. همین ویژگی باعث شده است که این اثر بارها توسط هنرمندان مختلف بازخوانی شود و همچنان در اجراهای موسیقی جنوب ایران شنیده شود.
 
 
 
ابراهیم منصفی (رامی) که بود؟
 
ابراهیم منصفی (۱۳۲۴–۱۳۷۶) شاعر، ترانه‌سرا، آهنگساز، خواننده و نوازنده اهل بندرعباس بود. او را بسیاری با نام هنری «رامی» می‌شناسند؛ هنرمندی که آثارش تلفیقی از موسیقی بومی جنوب، شعر معاصر و احساسات عمیق انسانی است.
 
رامی در طول زندگی خود آثار متعددی خلق کرد که بسیاری از آن‌ها پس از درگذشتش بیش از گذشته شناخته شدند. او در شعرهایش از عشق، تنهایی، دریا، مردم جنوب، طبیعت و دغدغه‌های اجتماعی سخن می‌گفت و همین موضوع باعث شد آثارش هویتی کاملاً شخصی و ماندگار پیدا کنند.
 
 
 
داستان ترانه «لبخند»
 
ترانه «لبخند» یکی از مشهورترین آثار ابراهیم منصفی است. بسیاری این اثر را با جمله آغازین «خوشا فصلی که دور از غم…» می‌شناسند.
 
فضای کلی شعر، نویدبخش رسیدن روزهایی بهتر است. شاعر از فصلی سخن می‌گوید که در آن غم و اندوه جایی ندارد و انسان‌ها می‌توانند با عشق، آرامش و همدلی در کنار یکدیگر زندگی کنند.
 
اگرچه درباره زمان دقیق سرایش این اثر روایت‌های مختلفی وجود دارد، اما آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، پیام امیدبخش و انسانی شعر است؛ پیامی که سبب شده ترانه پس از سال‌ها همچنان تازه و شنیدنی باقی بماند.
 
 
 
مفهوم شعر «خوشا فصلی»
 
یکی از ویژگی‌های مهم آثار ابراهیم منصفی، استفاده از تصویرسازی‌های ساده اما عمیق است. در ترانه «لبخند» نیز شاعر از عناصر طبیعت برای انتقال مفاهیم انسانی استفاده می‌کند.
 
فصل در این شعر تنها یک زمان از سال نیست، بلکه نمادی از دوره‌ای تازه در زندگی انسان است.
 
بهار نماد امید، عشق، دوستی و آغاز دوباره است.
 
در مقابل، خزان استعاره‌ای از غم، جدایی، ناامیدی و روزهای سخت به شمار می‌رود.
 
به همین دلیل، عبور از خزان و رسیدن به بهار در این ترانه، تنها تغییر فصل نیست؛ بلکه نمادی از عبور انسان از رنج به آرامش است.
 
 
زبان ساده اما تأثیرگذار
 
یکی از دلایل محبوبیت آثار رامی، سادگی زبان اوست.
 
در شعر «لبخند» خبری از واژه‌های دشوار یا پیچیدگی‌های ادبی نیست، اما همین سادگی باعث می‌شود مخاطب به راحتی با شعر ارتباط برقرار کند.
 
رامی احساسات را همان‌گونه که هستند بیان می‌کند؛ بدون اغراق و بدون تکلف.
 
همین صداقت، مهم‌ترین ویژگی آثار او محسوب می‌شود.
 
 
 
موسیقی ترانه «لبخند»
 
ملودی این اثر نیز مانند شعر آن، آرام، روان و صمیمی است.
 
در ساخت موسیقی، تأثیر موسیقی بومی جنوب ایران کاملاً شنیده می‌شود. استفاده از فضای موسیقی هرمزگان در کنار شعر فارسی، هویتی منحصر‌به‌فرد به این اثر داده است.
 
در بسیاری از اجراهای امروزی نیز همین ویژگی حفظ شده و نوازندگان تلاش کرده‌اند حال‌وهوای اصیل جنوب را در بازخوانی‌ها زنده نگه دارند.
 
 
 
چرا این ترانه هنوز محبوب است؟
 
پس از گذشت سال‌ها، «لبخند» همچنان یکی از محبوب‌ترین آثار ابراهیم منصفی محسوب می‌شود.
 
دلایل این ماندگاری عبارت‌اند از:
 
* شعری ساده اما عمیق
* پیام امید و عشق
* ملودی آرام و دلنشین
* هویت بومی جنوب ایران
* اجرای صمیمی و صادقانه
* قابلیت همخوانی در اجراهای گروهی
 
بازخوانی‌های مختلف
 
محبوبیت این اثر باعث شده است که خوانندگان و گروه‌های موسیقی متعددی آن را اجرا کنند.
 
هرچند نسخه اصلی همچنان برای بسیاری از مخاطبان ارزش ویژه‌ای دارد، اما بازخوانی‌های جدید نیز موجب شده نسل جوان با آثار ابراهیم منصفی آشنا شود.
 
این بازاجراها نقش مهمی در حفظ میراث موسیقایی جنوب ایران داشته‌اند.
 
 
تأثیر ابراهیم منصفی بر موسیقی جنوب
 
نام ابراهیم منصفی تنها به دلیل چند ترانه مشهور در تاریخ موسیقی ایران ثبت نشده است.
 
او از نخستین هنرمندانی بود که توانست موسیقی و ادبیات جنوب را با نگاهی نو به مخاطبان سراسر ایران معرفی کند.
 
آثار او الهام‌بخش بسیاری از خوانندگان و ترانه‌سرایان جنوبی بوده و هنوز هم در جشنواره‌ها، اجراهای محلی و کنسرت‌های موسیقی جنوب شنیده می‌شوند.
 

 
 

A Dm

خوشا فصلی که دور از غم همه کس شونه وا شونه

Dm A7

دست وا دست سایه وا سایه شو ارفته خونه وا خونه

A Dm

بدو پیشم بدو پیشم بدو ای نوش و مونیشم

Dm A7

بدو ای اخرین عشقم دوا دا دل ریشم

F C Gm D

خزون زرد اون سالون نوبتی تمومن

Dm A7 A Bb

بهار از راه ارسیدن زندگی چه جونن

A Dm

بیاین وا هم بشیم یاور همه همراه همباور

Dm A7

دلو راه شو بشت با هم جدا نبود دل از دلبر

گیتاله له | اجرای آهنگ قدیمی لاله عباسی

گل لاله عباسی یکی از آثار کمتر شنیده‌شده اما بسیار دلنشین است که حال‌وهوایی شاعرانه و روایی دارد.

  • خواننده اصلی : پری زنگنه
  • آهنگساز: تورج شعبان‌خانی
  • ترانه‌سرا: فرهاد شیبانی 

از نظر موسیقایی، این قطعه در فضای پاپ دهه ۵۰ و ۶۰ ایران قرار می‌گیرد؛ ملودی ساده اما بسیار تأثیرگذار است ، حس نوستالژی و لطافت خاصی پیدا کرده است.

درباره متن ترانه

چند تصویرسازی جالب در شعر دیده می‌شود:

                                «یه شبه مهتابی بود، رنگ چشماش آبی بود»

شروعی کاملاً تصویری است؛ شاعر ابتدا فضایی رؤیایی می‌سازد و بعد شخصیت اصلی را معرفی می‌کند.

                                «اما تو چشمای من هرچی بود بی‌تابی بود»

اینجا زاویه دید عوض می‌شود. مهم نیست طرف مقابل چگونه بوده؛ آنچه راوی تجربه می‌کند، فقط بی‌قراری و دلتنگی است.

                                «یه پرنده که نگاش پرشه از آرزوهاش / اگه بال داشته باشه می‌تونه وایسه رو پاش»

این بخش یکی از زیباترین استعاره‌های ترانه است. پرنده نماد انسان آرزومند است؛ یعنی اگر ابزار و توان پرواز (بال) را داشته باشد، می‌تواند روی پای خودش بایستد و زندگی‌اش را بسازد. نوعی امید در دل حسرت.

در ادامه هم تصاویر شاعرانه‌ای مثل آهو، مهتاب، برکه، ماه و گل پشت سر هم می‌آیند که فضای ترانه را بیشتر به یک قصه یا رؤیا شبیه می‌کنند تا یک روایت عاشقانهٔ مستقیم.

نکته جالب

عبارت «گل لاله عباسی، یه سبد یه عباسی» از فرهنگ عامه و ترانه‌های فولکلور الهام گرفته است. «لاله عباسی» نام گلی است که عصرها شکوفه می‌دهد و در ادبیات عامیانه ایران نماد لطافت و زیبایی است. ترانه از این تصویر برای ساختن فضایی نوستالژیک و کودکانه استفاده می‌کند، نه اینکه صرفاً درباره خود گل باشد

Dm Gm Dm
یک شب مهتابی بود
Dm Gm Dm
رنگ چشماش آبی بود
Dm Gm F
اما تو چشمای من
Dm Gm Dm
هرچی بود بی تابی بود
Dm Gm BbM
هرچی بود بی تابی بود
*****
Dm Gm Dm Dm Gm Dm
یه پرنده که نگاش پر شه از آرزوهاش
BbM C Dm Dm Gm Dm
اگه بال داشته باشه میتونه وایسه رو پاش
*****
Dm C Dm
مثل آهو توی دشت
Dm Gm Dm
مه تا مهتابی میگشت
Dm BbM Gm Dm C Gm
که دلم پر زد و رفت رو گل بوسه نشست
Dm C Dm Dm C Dm
گل بوسه پر کشید توی برکه ماه رو دید
Dm BbM Gm
مثل جنگ ماه و مهر
Dm BbM Gm
ماه رو از تو برکه چید
****
Gm C D7 Dm
دم باد بی کسی تکیه دادن به کسی
Dm C7 Gm BbM
گل الله عباسی یه سبد یه عباسی
Gm C D7 Dm
دم باد بی کسی تکیه دادن به کسی
Dm C7 Gm BbM
گل الله عباسی یه سبد یه عباسی

گیتاله له | تست صدا و نوازندگی

 Guitalele (گیتاله‌له) یک ساز ترکیبی بین گیتار و یوکللی است.
 
ویژگی‌های اصلی:
•۶ سیم دارد، درست مثل گیتار.
•اندازه‌اش از گیتار کلاسیک خیلی کوچک‌تر است (تقریباً در ابعاد یک یوکللی بزرگ).
•کوک استاندارد آن معمولاً A-D-G-C-E-A است؛ یعنی ۵ پرده بالاتر از گیتار معمولی.
•انگشت‌گذاری آکوردها و گام‌ها مانند گیتار است، بنابراین گیتاریست‌ها به‌راحتی می‌توانند آن را بنوازند.
•به دلیل اندازه کوچک، برای سفر و حمل‌ونقل بسیار محبوب است.
 
یکی از مدل‌های معروف آن Yamaha GL1 Guitalele است.
 
اگر گیتار بلد باشید، با همان شکل آکوردها می‌توانید گیتاله‌له بزنید؛ فقط صدای آن زیرتر (با تُن بالاتر) از گیتار معمولی خواهد بود.
 
 
گیتاله‌له چیست؟
 
گیتاله‌له (Guitalele) سازی زهی و کوچک است که از نظر ظاهر و شیوه نوازندگی، شباهت زیادی به گیتار دارد، اما ابعاد آن جمع‌وجورتر است. این ساز ۶ سیم دارد و برای افرادی که به دنبال سازی سبک، قابل‌حمل و مناسب برای تمرین یا سفر هستند، گزینه‌ای جذاب محسوب می‌شود.
 
از آنجا که تعداد سیم‌ها و الگوی انگشت‌گذاری گیتاله‌له شبیه گیتار است، نوازندگان گیتار معمولاً می‌توانند بدون نیاز به یادگیری مجدد اصول اولیه، نواختن آن را آغاز کنند. با این حال، به دلیل اندازه کوچک‌تر و کوک متفاوت، صدای گیتاله‌له زیرتر و روشن‌تر از گیتار استاندارد است.
 

 
گیتاله‌له در مقایسه با یوکللی
 
اگرچه هر دو ساز کوچک و قابل‌حمل هستند، اما گیتاله‌له ۶ سیم دارد و ساختار نوازندگی آن به گیتار نزدیک‌تر است. در مقابل، یوکللی معمولاً ۴ سیم دارد و آکوردها و تکنیک‌های آن با گیتار تفاوت قابل‌توجهی دارند.
 
گیتاله‌له در مقایسه با گیتار
 
گیتاله‌له را می‌توان نسخه‌ای کوچک‌تر از گیتار دانست. نوازنده همان الگوهای آکورد و بسیاری از تکنیک‌های گیتار را روی آن اجرا می‌کند، اما به دلیل ابعاد کوچک‌تر و کوک بالاتر، صدای حاصل زیرتر و متفاوت خواهد بود.
 
⸻
 
گیتاله‌له برای چه کسانی مناسب است؟
•افرادی که گیتار می‌نوازند و به دنبال سازی قابل‌حمل هستند.
•کسانی که زیاد سفر می‌کنند و نمی‌خواهند گیتار کامل را همراه خود داشته باشند.
•نوجوانان یا افرادی که دست‌های کوچک‌تری دارند.
•علاقه‌مندانی که به صدای شفاف و زیرِ سازهای زهی آکوستیک علاقه دارند.
 
در مجموع، گیتاله‌له را می‌توان پلی میان یوکللی و گیتار دانست؛ سازی که اندازه کوچک و حمل آسان یوکللی را با ساختار نوازندگی نزدیک به گیتار ترکیب می‌کند.

اجرای ترانه پیک سحری

ترانه و تصنیف «پیک سحری» اثر ماندگاری است که به خوانندگی بانوی بی‌بدیل موسیقی ایرانی، پروین (پروین Nouri-vand) اجرا شده است. این اثر عاشقانه و لطیف با موسیقی زیبا و شعری پر احساس در دل شنوندگان جای گرفته است. 
 
⸻
 
متن بخشی از ترانه
 
یک نفس ای پیک سحری
بر سر کویش کن گذری…
گو که ز هجرش به فغانم… به فغانم!
ای که به عشقت زنده منم… گفتی از عشقت دم نزنم… من نتوانم نتوانم نتوانم…
…
همه شب بر ماه و پروین نگرم… مگر آید رخسارت در نظرم…
…
غمم این بس که مرا کس نبود دمساز…
⸻
 
جمع‌بندی
 
مؤلفه توضیح
خواننده اصلی پروین
آهنگساز همایون خُرم
شاعر کریم فکور
بافت موسیقیایی آواز دشتی، فضای عاشقانه و عارفانه
بازخوانی‌ها محمد اصفهانی، کوروس سرهنگ‌زاده، حسین نورشرق و احتمالاً دیگران
 
 

یک نفس ای پیک سحری؛ بر سر کویش کن گذری…
گو که ز هجرش به فغانم به فغانم!
ای که به عشقت زنده منم؛ گفتی از عشقت دم نزنم…
من نتوانم نتوانم نتوانم!
من غرق گناهم؛ تو عذر گناهی…
روز و شبم را تو چو مهری و چو ماهی!

 

چه شود گر مرا رهانی ز سیاهی؟
چون باده به جوشم؛ در جوش و خروشم!
من سر زلفت؛ به دو عالم نفروشم…
همه شب بر ماه و پروین نگرم؛ مگر آید رخسارت در نظرم
چه بگویم چه بگویم؟ به که گویم این راز؟
غمم این بس که مرا کس نبود دم!

اجرای آهنگ دلبرنکو

توضیحاتی در خصوص ترانه دلبر نکو
 
⸻
 
🎶 تاریخچه و ترانه‌سرا
•اولین اجرا: جمشید شیبانی، یکی از پیشگامان موسیقی پاپ ایرانی، نخستین کسی بود که این ترانه را با عنوان «دلبر نیکو» خواند.  
 
•ترانه‌سرا و آهنگساز: اشعار احتمالاً از خود جمشید شیبانی هستند، هرچند در برخی نسخه‌ها، نعمت مین‌باشیان به عنوان آهنگساز و شاعر ذکر شده است  
 
⸻
 
📝 متن و مضمون شعر
 
ترانه با مطلع حسینی و عاشقانه‌ای آغاز می‌شود:
 
“زندگی خوب است که گیری دلبری نکو
تا فروشی هر دو جهان بر یک تار مو”
 
یعنی: زندگی زیباست وقتی که یار، دلبری کند، حتی اگر دنیا را بخواهد به بهای موی یک معشوق معامله کند.
 
دو بیت اول بر جذابیت ظاهری معشوق تأکید دارد («خنده‌اش عشق‌ است و روح‌ است و جان‌ است… تاب سنبل بوی ‌گل دارد این گیسو»)، سپس شور و لذت عاشقانه را در دو بیت بعدی بیان می‌کند («یک نگاه یار… کند شکار دل و جان من… دیدم چشم مست یار… با خود برده دل و دینم…»).  
 
⸻
 
✨ چگونگی شکل‌گیری ترانه
•در دهه ۱۳۳۰ شمسی، شیبانی به سبک نوین موسیقی—آنچه بعدها پاپ ایرانی خوانده شد—مهاجرت کرد.
•او همراه با نعمت مین‌باشیان همکاری می‌کرد و دو ترانه شاد و عاشقانه ساخت: یکی «بی‌تو» و دیگری همین «دلبر نیکو».  
•شیبانی هم شاعر بود و هم درگیر ساخت و اجرا—پس احتمالاً خودش شعر را سروده، اما مین‌باشیان نقش آهنگساز را دارد.  
 
⸻
 
🎭 داستان ترانه
 
این ترانه بازتاب دهنده شوق و شور جوانانه‌ی عاشقانه است. ترانه‌سرا از زیبایی و ناز معشوق می‌گوید و تأثیر آن بر روح عاشق را تصویر می‌کند، به‌ویژه در خطوط عنوانی شگفتی و دلبری با «یک‌تار مو» بیان شده است—زبان استعاری‌ای که زیبایی را تا حد جان فشانی بالا می‌برد.
 
⸻
 
✅ نتیجه‌گیری
 
نسخه خواننده آهنگساز/تنظیم‌کننده
اصلی (دهه ۱۳۳۰) جمشید شیبانی شاعر/ناگوار و آهنگساز: مین‌باشیان
 
ترانه از مسیر پاپ اولیه شیبانی، با اشعاری عاشقانه و زبانی قدرتمند، به اجراهای امروزی در بازخوانی های جدید به اوج و قدرت رسیده است.
 

 

اکورد

زندگی خوب است

برای ساز گیتاله له


F Eb Gm
زندگی خوب است که گیری دلبری نکو
Gm Eb F
تا فروشی هر دو جهان بر یک تار مو
Cm G7
خندهاش عشق است و روح است و جان است
Dm Cm
رویش آمیز هر دو جهان است
F Eb Cm
چون نگاهش یک سو ، روی ماهش بر او
Gm F Eb Gm
تاب سنبل ، بوی گل ، دارد آن گیسو
*****
Gm Eb
یک نگاه یار من میبرد صبر و قرار من
Gm F
کند شکار دل و جان من، به سان شیر نر
Eb Gm D7
دیدم چشم مست یار ، روی مهوش نگار
Gm D7
با خود برده دل و دینم ، نموده چنینم

اجرای آهنگ پرنده مهاجر

آهنگ «پرنده مهاجر»

یکی از آثار احساسی و ماندگار سیاوش قمیشی است که با صدای خاص و سبک ویژه او، جایگاه ویژه‌ای در دل مخاطبان پیدا کرده. این ترانه یکی از نمونه‌های بارز تلفیق موسیقی پاپ ایرانی با مضامین عمیق و انسانی است. در ادامه، اطلاعات کامل‌تری درباره این آهنگ می‌دهم:

⸻

✍️ شاعر ترانه:

روزبه بمانی

روزبه بمانی یکی از شاعران و ترانه‌سرایان برجسته معاصر است که با قلمی احساس‌برانگیز و اجتماعی شناخته می‌شود. او در این ترانه با نگاهی استعاری به موضوع “مهاجرت، جدایی، و غربت” پرداخته.

⸻

🎼 آهنگساز و تنظیم‌کننده:

سیاوش قمیشی

سیاوش قمیشی، خودش هم ترانه‌سرا و هم آهنگساز است، اما در این اثر، آهنگسازی و تنظیم نیز بر عهده خودش بوده. موسیقی این آهنگ ترکیبی از ملودی‌های شرقی و تنظیمی مدرن است که با صدای دلنشین او هماهنگی کامل دارد.

⸻

🎤 داستان و مضمون ترانه:

ترانه «پرنده مهاجر» از زبان فردی روایت می‌شود که شاهد رفتن و مهاجرت عزیزی است — کسی که دلش را برده اما حالا دارد از وطن، خانه یا رابطه‌ای می‌رود. راوی با حسرت، نگرانی، و دلسوزی با او سخن می‌گوید:

مصرعی که اشاره کردی:

ای پرنده مهاجر، سفرت سلامت
اما به کجا میری عزیزم؟
قفسه تموم دنیا…

در اینجا، “پرنده مهاجر” نماد انسانی‌ست که به‌دلیل فشار، اجبار یا شاید دل‌زدگی، قصد ترک وطن یا زندگی سابقش را دارد. اما راوی هشدار می‌دهد که دنیای بیرون، برخلاف تصورات، ممکن است قفسی بزرگ‌تر باشد.

🔹 قفسه تموم دنیا: استعاره‌ای از این است که شاید آزادی واقعی بیرون از وطن یا این رابطه وجود نداشته باشد و پرنده (مهاجر) هر کجا که برود باز هم در قفسی دیگر گرفتار خواهد شد.
🔹 لحن آهنگ: پر از دلتنگی، واقع‌گرایی تلخ، و احترامی عمیق به انتخاب کسی که در حال رفتن است.

⸻

🎧 پیام کلی ترانه:

این آهنگ به شکلی شاعرانه، به مسائل مهاجرت، جدایی، وطن، و آزادی می‌پردازد. در واقع هم یک هشدار و هم یک وداع عاشقانه است. از آن دست آثاری‌ست که خیلی از مهاجران و دورافتادگان با آن همذات‌پنداری می‌کنند.

C Dm

ای پرنده مهاجر سفرت سلامت اما

Dm C A# C

به کجامیری عزیزم قفسه تموم دنیا

C Dm

روی شاخه های دوری چه خوشی داره صبوری

Dm C A# C

وقتی خورشیدی نباشه تا همیشه سوت و کوری

Am Dm

میگذره روزای عمرت توی جاده های خلوت

Dm C Gm Am

تا بخوای بر گردی خونه گم میشی تو باغ غربت

Am Dm

واسه ما فرقی نداره هر جا باشیم شب نشینیم

Dm C Gm Am

دلخوشیم به این که شاید سحرو یه روز ببینیم

Dm Gm

آخرش یه روزی هجرت

Dm Gm

در خونتو میکوبه

A# C

تازه اون لحظه میفهمی

Dm C

همه آسمون غروبه

Dm Gm

آخرش یه روزی هجرت

Dm Gm

در خونتو میکوبه

A# C

تازه اون لحظه میفهمی

Dm C

همه آسمون غروبه

Am Dm

میگذره روزای عمرت توی جاده های خلوت

Dm C Gm Am

تا بخوای بر گردی خونه گم میشی تو باغ غربت

Am Dm

واسه ما فرقی نداره هر جا باشیم شب نشینیم

Dm C Gm Am

دلخوشیم به این که شاید سحرو یه روز ببینیم

Dm Gm

آخرش یه روزی هجرت

Dm Gm

در خونتو میکوبه

A# C

تازه اون لحظه میفهمی

Dm C

همه آسمون غروبه

Dm Gm

آخرش یه روزی هجرت

Dm Gm

در خونتو میکوبه

A# C

تازه اون لحظه میفهمی

Dm C

همه آسمون غروبه

اجرای آهنگ باران تویی…

 گروه چارتار (Chaartaar)
 
گروه موسیقی چارتار مجموعه‌ای ایرانی‌ست که در سال ۱۳۹۰ (۲۰۱۱ میلادی) توسط آرمان گرشاسبی (خواننده)، آرش فتحی (آهنگساز)، احسان حائری (شاعر) و آیین احمدی‌فر (تنظیم‌کننده) شکل گرفت. سبکشان ترکیبی (فیوزن) از موسیقی سنتی ایرانی و تنظیم‌های الکترونیک و مدرن است  
•نام گروه از ساز کهنی به نام «چارتار» برگرفته شده: همانند چهار سیم که هارمونی ایجاد می‌کنند، هر عضو صدای خودش را دارد و وقتی کنار هم می‌نشینند، ترکیبی زیبا خلق می‌شود  
•تا امروز سه آلبوم منتشر کرده‌اند:
•باران تویی (۲۰۱۳/۱۳۹۲)
•جاده می‌رقصد (۲۰۱۵)
•دریا کجاست؟ (۲۰۱۸)  
•کنسرت‌هایی در ایران، کانادا و اروپا اجرا کرده‌اند؛ در اروپا اجراهایی در شهرهایی مانند لندن، منچستر و استکهلم داشته‌اند 
•در سال ۱۴۰۲، آرمان گرشاسبی از گروه جدا شد و فعالیت مستقلش را ادامه داد.  
آهنگ «باران تویی (You are the Rain)»
•این قطعه یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار گروه است و در آلبوم اول «باران تویی» منتشر شد (۲۰۱۳/۱۳۹۲)  
•ترانه آن سروده‌ی احسان حائری است و اجرای اصلی توسط آرمان گرشاسبی انجام شده است. تنظیم دستگاهی و ارکسترال دارد و در برخی نسخه‌ها آرش فتحی نیز گویندگی داشته  
•مضمون شعر احساسی و عاشقانه است، ترکیبی از اشتیاق و دلتنگی؛ با استعاره باران برای حضور دلنشین معشوق:
«باران تویی به خاک من بزن، بازآ ببین که…»
«به لب رسیده جان کجایی کجایی…»  
•با انتشار این قطعه، چارتار به جمع گروه‌های مطرح موسیقی تلفیقی ایران پیوست و جایزه‌هایی از جمله آلبوم و قطعه برتر در سبک فیوزن موسیقی دریافت کردند  
 
⸻
 
چرا «باران تویی» خاص است؟
•نخستین تجربه‌ی موفق تلفیق صدای کلاسیک ایرانی با تنظیم مدرن الکترونیک بود؛ سبکی که پیش‌تر کمتر در ایران رواج داشت  
⸻
 

C Am C Am

از آســـــــمانم… ماتم ببــــــــارد

Am D C Am

هراس بى تو ماندنم ادامه دارد

C Am َC Am

نمی‌نویــــسم… ترانه بــــــى تو

Am D C Am

چگونه پرکشد خیال واژه بى تو

D Gm Cm D

به لب رسیده جان کجایى … کجایى

Gm

که برده طاقتم جدایى

Gm D Cm

باران تویی، به خاک من بزن … بازا ببین،

Gm D

که بى مه تو من هوای پر زدن ندارم

D Cm

باران تویى، به خاک من بزن

Gm D Gm

بازا ببین، که در ره تو من نفس بریده در گذارم

C Am C Am

مگرندانـــــى… چو از تو دورم

Am D C Am

بی ‌راهه‌اى خموش و تار، بى عبورم

C Am C Am

نمی‌توانـــــم… دگر برویـــــــم.

Am D C Am

که من اسیر این خزان توبه‌تویم

Gm D Gm Cm D

به لب رسیده جان کجایى … کجایى … رهى نمانده تا رهایى

{{ reviewsTotal }}{{ options.labels.singularReviewCountLabel }}
{{ reviewsTotal }}{{ options.labels.pluralReviewCountLabel }}
{{ options.labels.newReviewButton }}
{{ userData.canReview.message }}

اجرای آهنگ مینای دل

ترانه‌ی معروف «مینای دل» ابتدا با صدای ماندگار ‌هایده در سال ۱۳۵۶ منتشر شد. این اثر یکی از زیباترین اجراهای او در سبک او  است. متن این ترانه را هما میرافشار سروده و آهنگسازی و تنظیمش به عهده انوشیروان روحانی بوده است

⸻

 دربارهٔ هایده و همکاری با هما میرافشار و انوشیروان روحانی
• هما میرافشار (متولد ۴ اسفند ۱۳۱۵) ترانه‌سرا و شاعر ایرانی‌ست که ترانه‌هایی برای هایده، مهستی، حمیرا و دیگر ستاره‌های موسیقی پاپ.

• انوشیروان روحانی آهنگساز و تنظیم‌کننده صاحب‌نام است که برای طیف گسترده‌ای از آثار هایده، از جمله «مینای دل»، ملودی‌هایی ملیح و به‌یادماندنی ساخته 

⸻

 محتوای ترانه و تم احساسی

متن آغازین این ترانه گویاست:

خودم تنها تنها دلم چو‌شام بی‌فردا دلم
چو کشتی بی‌ناخدا به سینه دریا دلم

شاعر با استفاده از تصویر «شیشه‌ی مینا» که نماد ظرافت و شکنندگی‌ست، روایت دل افسرده و رنجور را وصف می‌کند. ترانه غم جدایی، حس تنهایی و بی‌کسی دارد و از فراق و بی‌وفایی عاشق می‌گوید .

⸻

 چه چیزی این اثر را ویژه می‌کند؟
1. شعر هما میرافشار: استفاده از خلق تصاویر قوی و زبانی شاعرانه که حس عمیق تنهایی و شکنندگی را منتقل می‌کند.
2. آهنگسازی انوشیروان روحانی: طراحی ملودی‌ای که با کلامی احساسی هم‌راستا و مکمل است.

📝 جمع‌بندی
• ترانه‌سرا: هما میرافشار
• آهنگساز/تنظیم‌کننده: انوشیروان روحانی
• نخستین اجرا: هایده (۱۳۵۶)

 

G7 F Dm

خودم تنها تنها دلم‌

G7 F Dm

چو شام بی فردا دلم‌

A# G7 F Dm

چو کشتی بی ناخدا‌

G

به سینه دریا دلم

Dm F

به سینه دریا دلم

G7 F Dm

تو ای خدای مهربان‌

G7 F Dm

تو ای پناه بی کسان‌

A# G7 F Dm

به سنگ غم مشکن دگر‌

G

چو شیشه مینا دلم

Dm F

چو شیشه مینا دلم

Dm G Dm Cm Dm

G A# G A# Gm

Dm D# A#

G G# G

تو هم برو ای بی وفا

Dm Cm G

مبر بر لب نام مرا

G G# G

دل تنگم بیگانه شد

Dm Cm G

نمیخواهد دیگر تورا

G7 F Dm

نشان من دیگر مجو

G7 F Dm

حدیث دل دیگر مگو

A# G7 F Dm

دلم شکسته زیر پا

G

نمیخواهد دیگر تورا

Dm F

نمیخواهد دیگر تورا

G7 F Dm

تو ای خدای مهربان‌

G7 F Dm

تو ای پناه بی کسان‌

A# G7 F Dm

به سنگ غم مشکن دگر‌

G

چو شیشه مینا دلم

Dm F

چو شیشه مینا دلم

…………………………

G G# G

تو هم برو ای بی وفا

Dm Cm G

مبر بر لب نام مرا

G G# G

دل تنگم بیگانه شد

Dm Cm G

نمیخواهد دیگر تورا

G7 F Dm

نشان من دیگر مجو

G7 F Dm

حدیث دل دیگر مگو

A# G7 F Dm

دلم شکسته زیر پا

G

نمیخواهد دیگر تورا

Dm F

نمیخواهد دیگر تورا

G7 F Dm

تو ای خدای مهربان‌

G7 F Dm

تو ای پناه بی کسان‌

A# G7 F Dm

به سنگ غم مشکن دگر‌

G

چو شیشه مینا دلم

Dm F

چو شیشه مینا دلم

{{ reviewsTotal }}{{ options.labels.singularReviewCountLabel }}
{{ reviewsTotal }}{{ options.labels.pluralReviewCountLabel }}
{{ options.labels.newReviewButton }}
{{ userData.canReview.message }}