فرانتس پیتر شوبرت یکی از بزرگ ترین ملودی پردازان تاریخ موسیقی است و تراژدی زندگی کوتاهش همواره به سبب موسیقی خوش بینانه اش از نظر پنهان می ماند. در 17 سالگی در آهنگ سازی به بلوغ رسید. سهولت خیره کننده اش در آهنگ سازی با تخیل بسیار غنی همراه بود موسیقی شوبرت در زمان حیاتش چندان منشر نشده بود، جز تعدادی آواز و بعضی آثار پخته ترش کشف واستقبال تدریجی از موسیقی شوبرت در قرن نوزدهم مانع تاثیر گذاری آن می شد

همیشه محل بحث بوده که موسیقی فرانتس شوبرت را در متن دوره کلاسیک باید قرار داد یا در متن دوره رمانتیک. آثار شوبرت که سرشار از احساسات و عواطف شخصی اند بیشتر بر لذت های ملودی مبتنی هستند و ملودی فی نفسه در آثار او نقش مهم تری دارد تا در آثار هایدن، موتسارت یا بتهوون، و ماجراجویانه تر هم هست. او موازنه کلاسیک را فدای تخیلات خودجوش می کند. اما در عین حال، همه جا فرم های کلاسیک را به نمایش می گذارد. ارکستر فیلارمونیک وین بسیاری از آثار شوبرت را ضبط کرده است. ضبط های معروف آن سمفونی های 3 و 8 هستند. یوزف کریپس در سال 1969 سمفونی ناتمام را رهبری کرد.

شوبرت در خانواده ای اهل موسیقی به دنیا آمد و خیلی زود استعدادش در ویولن و پیانو نمایان شد. در ده سالگی داشت هارمونی می خواند. یک سال بعد عضو گروه کر نمازخانه دربار وین شد، و در آن جا نزد سالیری درس آهنگ سازی گرفت ( سالیری قبلا به بتهوون هم درس داده بود ). در سال 1813 شوبرت دیگر آهنگ ساز قابلی شده بود، آثار متعددی ساخته بود، از جمله یک سمفونی، و حتی اپرایی را شروع کرده بود، اما به آرزوی پدرش عمل کرد و معلم مدرسه شد. در سال 1825 که آثارش منتشر شدند اسمش در وین سر زبانها افتاد. تنها کنسرت عمومی اش را در سال 1828 داد اما در همین سال حالش بد شد و روز 19 نوامبر از دنیا رفت. قبلا شوبرت را رمانتیک محسوب می کردند، شاید به سبب تلاطم زندگی شخصی اش، اما مفسران جدیدتر او را از لحاظ تاریخی در کنار بتهوون قرار می دهند.

برخی از آثار مهم فرانتس پیتر شوبرت :  پیانو سونات 21 — کوارتت زهی 14 — فانتزی سرگردان — دختر زیبای آسیابان