آرشیو دسته بندی: آموزش ویولن
شروع کتاب ل ویولن :
هماهنگی نت خوانی و پیاده سازی نت ها به روی ساز
تمرین نت خوانی
نحوه کنترل آرشه و توضیحاتی برای نگهداری ساز
شروع کتاب:
در ابتدا چند صفحه ای به توضیحات ابتدایی ، شرح علامت های بکار رفته و توصیه هایی به هنرجویان آمده است.
نکاتی از قبلیل _انتخاب ساز ، کوک ویولن ، تمرین و نحوه تمرین ویولن ، شیوه کار کتاب ل ویولن در قسمت مقدمه آمده است .
نحوه صحیح نگهداری آرشه و ساز نیست به صورت تصویری در مقدمات کتاب آمده است .
شرح علامت بکار رفته از قبیل آرشه راست و چپ، لگاتو دتاشه ، انگشت گذاری ها و علامت های مربوط به کنترل انگشت به روی سیم در قسمت شرح علامت کتاب ل ویولن آمده است.
هماهنگی نت خوانی و پیاده سازی نت ها به روی ساز:
یکی دیگر از اقدامات مهم برای شروع یادگیری و کار با کتاب تمرین نت خوانی است ، بهتر است هنرجو پیش از شروع یادگیری ویولن به این موضوع بپرداز –در قسمت مقالات و در قسمت دوره ها مخصوصا دوره تئوری موسیقی درباره این مطلب آموزش های جامعی بیان شده است.
نت خوانی :
بهتر است صرف آموزش و فراگیری نت ها به روی پنج خط درمورد تئوری موسیقی نیز مطالبی را فرابگیریم ، همچون که این دو با یکدیگر پیوسته و باهم اند.(نت خوانی و فراگیری تئوری موسیقی)
خب ، این مطالب و توضیحاتی در خصوص کار با کتاب ل ویولن بود ، اما جدا ازین نحوه کنترل آرشه در زمانی که علاوه بر کنترل ساز ، و کتاب بایستی نت های خوانده شده به روی کتاب را ، روی ساز پیاده کنیم ، بسیار حائز اهمیت است .
چون درحین کنترل ویولن به روی شانه ، دقت و توجه به نت ها طبیعتا کنترل آرشه از یاد می رود و یک حالت غیر اصولی برای کنترل آرشه صورت میگیرد که البته به صورت ناخوادآگاه است.
باید هرچند دقیقه یک بار به آرشه توجه کنیم و نحوه کنترل و نگهداشت آن را مورد بررسی قرار بدهیم.
در ادامه تمرینات مربوط به انگشت گذاری دست چپ را نیز در آموزش های بعدی فراخواهیم گرفت.
که علاوه بر کنترل آرشه ، نت خوانی و پیاده کردن نت های ساده –انگشتان دست چپ برای اجرای نت های متفاوت به روی دسته ویولن وارد عمل خواهند شد.
پس آموزش ها را با دقت دنبال نموده و درصورت بروز سوالی آن را در قسمت ارتباط با ما مطرح بفرمایید.
در ابتدای آموزش و یادگیری ویولن باید به چند نکته مهم برای شروع مد نظر داشت:
ساز سالم و بدون ایراد
بالشتک ویولن
ابعاد ویولن
راحتی در نگهداری ساز
تمرین ابتدایی و کار با مترونم
ساز سالم و بدون ایراد :
یکی از نکات مهم در شروع نوازندگی ویولن داشتن سازی فارغ از ایراد و شکستگی و مشکل باشد.
ساز سالم و بدون ایراد چند نکته مهم دارد
اول اینکه وزن ساز باید به نحوی اندازه باشد که نوازنده در کنترل اون دچار مشکلی نباشد.
دوم اینکه دسته ساز در راستای خط صاف و بدون انحنا ، قوس و زاویه باشد.
ساز رگلاژ شده و درست باشد یعنی فاصله سیم تا فینگربرد و ابعاد خرک و تنظیم شیطانک به درستی انجام شده باشد و برای انگشت گذاری هنرجو فشار بسیار زیادی به انگشتان جهت گرفتن جای نت به روی دسته ویولن متحمل نشود.
سوم اینکه در پشت ساز ، قسمتی که دکمه مربوط به سیم گیر به بده متصل شده است / در این قسمت معمولا اتصالات از قبیل اتصال صفحه بالایی به پایینی در سازهای آموزشی به خاطر حمل و نقل اشتباه و یا فشار زیاد در حمل و نقل ویا کیفیت پایین چسب ها و پرس ضعیف از همدیگر باز میشوند ، در حین خرید ساز حتما به این نکته دقت بفرمایید که اتصالات صفحه بالا و پایین درست باشند.
بالشتک ویولن
در قدیم ویولن را بدون استفاده از بالشتک نگه میداشتند که برای افرادی که شانه های افتاده دارند نگهداری آن کاری بس دشوار است ، اما با گذشت زمان و به مرور ابزاری به ویولن اضافه شد به اسم بالشتک که کار کنترل ساز را برای نوازنده و هنرجوی ویولن مخصوصا در ابتدای کار راحت تر میکند.
خب طبیعتا فرم و ساختار پشت ویولن هیچ ارتباطی به شکل و فرم شانه فرد ندارد و این ابزار (بالشتک) باعث می شود انحنایی در پشت ویولن ایجاد شود که مطابق با شکل شانه هنرجو باشد.
در کلیپ آموزشی نحوه نصب ، استفاده و تنظیم شولدر یا همان بالشتک ویولن آمده است.
دقت کنید در تهیه شولدر حتما بایستی ساز مطابق با سایز ویولن باشد.
ابعاد ویولن
همانطور که اشاره شد شولدر یا همان بالشتک ویولن ابعاد و سایز بندی دارد ، خب طبیعتا ویولن هم دارای سایز بندی برای افراد مختلف است ، به طور کلی سازهای جهانی ، اکثر سازهای زهی جهانی دارای ابعاد برای نگهداری راحت تر توسط نوازنده است ، خب ویولن هم ازین موضوع جدا نیست.
ویولن سایز بزرگسال 4/4 است به طبع ابعاد کوچکتر 4/3 و در ابعاد کوچک تر 2/1 ، 8/1 ، 16/1 برای خردسالان است
همانطور که گفته شد برای ویولنی با ساز خریداری شده بالشتکی با همان ابعاد نیز باید تهیه شود.
راحتی در نگهداری ساز
یکی از نکات بسیار مهم در شروع کار راحتی هنرجو در نگهداری ویولن است
بالشتک مناسب که دارای انحنای منطقی و درست باشد ، وزن مناسب ساز (سازهای غیر استاندارد به دلیل الگوی خود و نحوه ساخت از وزن زیاد تر از حد معمول تولید می شوند) که این موضوع باعث آزردگی هنرجوی ویولن در کنترل ساز می شود.
نکته بعدی زیرچانه (چین رست) ویولن است
در ابتدای تهیه ویولن همیشه زیرچانه ای روی ساز موجود است ، اما نکته اینجاست که این ابزار قابل تعویض است.
اگر بعد از مدتی تمرین و نوازندگی دچار آزردگی یا درد در ناحیه گردن یا حتی کبودی در ناحیه گردن شدید به خاطر پایه های فلزی و ناراحتی استفاده از زیرچونه ای برای بدن شماست.
برای بعضی از افراد استفاده ازین مدل زیرچونه ای ها بدون مشکل است ، اما بسیاری دیگر با آزردگی همراه است .
زیرچونه ای های ضد حساسیت به خاطر جنس خاصی که ساخته می شوند و اصلاح در شکل پایه های نگهدارنده تا حد زیادی این مشکل را برطرف می کند.
تمرین ابتدایی و کار با مترونم
در ابتدای کار همانطور که در کلیپ آموزشی بیان شده نحوه هماهنگی بین دست راست و کنترل ساز گفته شده است.
در ابتدا ما باید بتوانیم بدون فشار و بدون دخالت دست چپ ساز را راحت نگه داریم و آرشه ما به روی سیم بدون فشار اضافی که حاصل آن تولید صدای نرم و لطیف از ویولنمان خواهد بود ، اقدام کنیم
کنترل آرشه ، کنترل ساز
راحتی در نوازندگی و تمرین ابتدایی با مترنم و کنترل ریتم از جمله مواردی است که در کلیپ آموزشی بیان شده.
ویولن چیست؟
ویولن یکی از شناختهشدهترین سازهای زهی و آرشهای در جهان است؛ سازی که صدای آن میتواند از لطیف و آرام تا پرقدرت و هیجانانگیز تغییر کند. این ساز در موسیقی کلاسیک، ارکستر، موسیقی فیلم، موسیقی فولکلور و بسیاری از سبکهای موسیقی امروزی حضور دارد.
اما ویولنی که امروزه در دست نوازندگان میبینیم، حاصل چند قرن تحول در ساخت سازهای زهی و آرشهای است. شکل امروزی ویولن در ایتالیا و بهویژه در شهر کرمونا (Cremona) شکل گرفت و استادان سازسازی ایتالیایی مانند خانواده آماتی، آنتونیو استرادیواری و خانواده گوارنری نقش مهمی در تکامل آن داشتند.
ویولن چیست؟
ویولن یک ساز زهی آرشهای است که معمولاً چهار سیم دارد و نوازنده با حرکت دادن آرشه روی سیمها، آنها را به ارتعاش درمیآورد.
سیمهای ویولن از زیرترین به بمترین عبارتاند از:
* می (E)
* لا (A)
* ر (D)
* سل (G)
این چهار سیم به صورت فاصله پنجم نسبت به یکدیگر کوک میشوند.
نوازنده معمولاً ویولن را روی شانه و زیر چانه قرار میدهد و با دست چپ، طول مؤثر سیمها را تغییر میدهد. دست راست نیز آرشه را کنترل میکند.
یکی از ویژگیهای مهم ویولن این است که برخلاف سازهایی مانند پیانو یا گیتار، روی دسته آن پردهبندی وجود ندارد. بنابراین نوازنده برای اجرای دقیق نتها باید محل صحیح قرار گرفتن انگشتان را با دقت بسیار زیادی پیدا کند.
تاریخچه ویولن
ویولن از کجا آمده است؟
پاسخ به این سؤال که «ویولن دقیقاً در چه سالی اختراع شد؟» ساده نیست.
ویولن نتیجه تکامل تدریجی مجموعهای از سازهای زهی و آرشهای اروپایی است و نمیتوان پیدایش آن را به یک مخترع یا یک سال مشخص نسبت داد.
با این حال، در قرن شانزدهم میلادی در شمال ایتالیا، سازهایی با ویژگیهایی بسیار نزدیک به ویولن امروزی ساخته شدند.
در میان شهرهای ایتالیا، کرمونا به مهمترین مرکز ساخت ویولن تبدیل شد. پژوهشهای موزه متروپولیتن نشان میدهد که آندرهآ آماتی در اواسط قرن شانزدهم نقش مهمی در شکلگیری فرم استاندارد ویولن مدرن داشت.
بنابراین اگرچه نمیتوان گفت «ویولن در یک روز و توسط یک نفر اختراع شد»، میتوان گفت:
شکل مدرن ویولن در ایتالیای قرن شانزدهم، بهخصوص در مکتب سازسازی کرمونا، تثبیت شد.
آندرهآ آماتی؛ یکی از نخستین سازندگان مهم ویولن
آندرهآ آماتی (Andrea Amati) از مهمترین چهرههای تاریخ سازسازی ویولن است.
او در کرمونا فعالیت میکرد و از نخستین سازندگانی بود که فرم و ابعاد ویولن را به شکلی نزدیک به ساز امروزی تثبیت کرد.
یکی از ویولنهای ساختهشده توسط آندرهآ آماتی که امروزه در مجموعه موزه متروپولیتن نیویورک نگهداری میشود، حدود سال ۱۵۶۰ ساخته شده است. این ساز از قدیمیترین ویولنهای باقیمانده در جهان به شمار میرود.
اهمیت آماتی فقط به سازهای خودش محدود نمیشود. سنتی که او در کرمونا شکل داد، در نسلهای بعدی توسط خانواده آماتی و سازندگان بزرگی مانند آنتونیو استرادیواری و خانواده گوارنری ادامه پیدا کرد.
کرمونا؛ زادگاه مکتب بزرگ ویولنسازی
شهر کرمونا در شمال ایتالیا را میتوان یکی از مهمترین مراکز تاریخی ساخت ویولن در جهان دانست.
در قرن شانزدهم و هفدهم، سازندگان متعددی در این شهر فعالیت کردند و دانش سازسازی از استاد به شاگرد منتقل شد.
در حدود سال ۱۶۰۰، کرمونا به مرکز مهم و تقریباً بیرقیب ویولنسازی در اروپا تبدیل شده بود.
در این شهر، خانوادهها و استادان بزرگی مانند:
* آندرهآ آماتی
* نیکولو آماتی
* آنتونیو استرادیواری
* جوزپه گوارنری «دل جزو»
به توسعه هنر ویولنسازی کمک کردند.
نیکولو آماتی و ادامه سنت کرمونا
نیکولو آماتی، نوه آندرهآ آماتی، یکی از برجستهترین سازندگان ویولن در قرن هفدهم بود.
سازهای او به طراحی زیبا، پاسخدهی مناسب و صدای لطیف و شیرین مشهور بودند. کارگاه او همچنین محل آموزش و پرورش نسل جدیدی از سازندگان ویولن شد.
از شاگردان و وابستگان این سنت میتوان به آندرهآ گوارنری و سازندگان مهم دیگر اشاره کرد.
آندرهآ آماتی؛ یکی از نخستین سازندگان مهم ویولن
آندرهآ آماتی (Andrea Amati) از مهمترین چهرههای تاریخ سازسازی ویولن است.
او در کرمونا فعالیت میکرد و از نخستین سازندگانی بود که فرم و ابعاد ویولن را به شکلی نزدیک به ساز امروزی تثبیت کرد.
یکی از ویولنهای ساختهشده توسط آندرهآ آماتی که امروزه در مجموعه موزه متروپولیتن نیویورک نگهداری میشود، حدود سال ۱۵۶۰ ساخته شده است. این ساز از قدیمیترین ویولنهای باقیمانده در جهان به شمار میرود.
اهمیت آماتی فقط به سازهای خودش محدود نمیشود. سنتی که او در کرمونا شکل داد، در نسلهای بعدی توسط خانواده آماتی و سازندگان بزرگی مانند آنتونیو استرادیواری و خانواده گوارنری ادامه پیدا کرد.
کرمونا؛ زادگاه مکتب بزرگ ویولنسازی
شهر کرمونا در شمال ایتالیا را میتوان یکی از مهمترین مراکز تاریخی ساخت ویولن در جهان دانست.
در قرن شانزدهم و هفدهم، سازندگان متعددی در این شهر فعالیت کردند و دانش سازسازی از استاد به شاگرد منتقل شد.
در حدود سال ۱۶۰۰، کرمونا به مرکز مهم و تقریباً بیرقیب ویولنسازی در اروپا تبدیل شده بود.
در این شهر، خانوادهها و استادان بزرگی مانند:
* آندرهآ آماتی
* نیکولو آماتی
* آنتونیو استرادیواری
* جوزپه گوارنری «دل جزو»
به توسعه هنر ویولنسازی کمک کردند.
نیکولو آماتی و ادامه سنت کرمونا
نیکولو آماتی، نوه آندرهآ آماتی، یکی از برجستهترین سازندگان ویولن در قرن هفدهم بود.
سازهای او به طراحی زیبا، پاسخدهی مناسب و صدای لطیف و شیرین مشهور بودند. کارگاه او همچنین محل آموزش و پرورش نسل جدیدی از سازندگان ویولن شد.
از شاگردان و وابستگان این سنت میتوان به آندرهآ گوارنری و سازندگان مهم دیگر اشاره کرد.
درباره اینکه آنتونیو استرادیواری مستقیماً شاگرد نیکولو آماتی بوده یا نه، قطعیت تاریخی وجود ندارد؛ هرچند سازهای اولیه استرادیواری بهوضوح تحت تأثیر سنت آماتی قرار داشتند.
آنتونیو استرادیواری؛ مشهورترین نام در تاریخ ویولنسازی
وقتی صحبت از ویولنهای تاریخی و ارزشمند میشود، نام آنتونیو استرادیواری (Antonio Stradivari) تقریباً همیشه مطرح است.
استرادیواری در کرمونا فعالیت میکرد و در طول زندگی حرفهای خود بارها در شکل، ضخامت، قوس و تناسبات سازهایش آزمایش کرد.
او بهخصوص در دورهای حدود سالهای ۱۷۰۰ تا ۱۷۲۰ تعدادی از مشهورترین سازهای خود را ساخت؛ دورهای که معمولاً به عنوان دوره طلایی استرادیواری شناخته میشود.
امروزه صدها ساز ساختهشده در کارگاه استرادیواری باقی ماندهاند و سازهای او همچنان موضوع پژوهش، نوازندگی و علاقه مجموعهداران هستند.
ویولن از چه قسمتهایی تشکیل شده است؟
ساختمان ویولن در ظاهر ساده به نظر میرسد، اما هر قسمت آن نقش مهمی در تولید و انتقال صدا دارد.
مهمترین بخشهای ویولن عبارتاند از:
1. کاسه ساز
2. صفحه رویی
3. صفحه زیرین
4. دیوارهها یا کلافها
5. دسته
6. گریف یا Fingerboard
7. خرک
8. سیمها
9. گوشیها
10. سیمگیر
11. شیطانک
12. سوراخهای F شکل
13. ستون صوتی
14. Bass Bar یا باسبار
15. چانهگیر
در ادامه هر کدام را بررسی میکنیم.
کاسه ویولن
بخش اصلی ویولن، کاسه یا بدنه آن است.
کاسه از صفحات چوبی ساخته شده و وظیفه اصلی آن تقویت و شکلدهی به ارتعاش سیمهاست.
کاسه ویولن از سه بخش اصلی تشکیل میشود:
صفحه رویی
صفحهای است که در قسمت بالایی ساز قرار دارد و معمولاً از چوب صنوبر کوهی یا اسپروس (Spruce) ساخته میشود.
صفحه زیرین
صفحه پشت ویولن است که در بسیاری از سازها از چوب افرا (Maple) ساخته میشود.
کلافها یا دیوارهها
دیوارههای باریک اطراف ساز هستند که صفحه رویی و زیرین را به یکدیگر متصل میکنند.
برای نمونه، ویولن معروف نیکولو آماتی موجود در موزه متروپولیتن از اسپروس و افرا ساخته شده است.
چرا ویولن این شکل خاص را دارد؟
شکل ساعتشنی ویولن فقط برای زیبایی نیست.
انحنای بدنه و طراحی قسمتهای مختلف کاسه در نحوه ارتعاش صفحات و حرکت هوا داخل ساز تأثیر دارد.
فرم ویولن در طول تاریخ تغییراتی داشته، اما الگوی اصلی آن از مکتب سازسازی ایتالیایی قرن شانزدهم به بعد بسیار پایدار باقی مانده است. پژوهشهای مربوط به شکلشناسی ویولن نیز نشان میدهند که فرم کلی ساز در طول تاریخ تغییرات بنیادی و پیوستهای نداشته است.
آرشه ویولن چیست؟
آرشه یکی از مهمترین ابزارهای نوازنده ویولن است.
بدون آرشه، ویولن همچنان میتواند با روشهایی مانند پیتزیکاتو نواخته شود، اما بخش بزرگی از قابلیتهای صوتی و بیانی ساز از طریق آرشه به دست میآید.
نوازنده با کشیدن موهای آرشه روی سیم، باعث ایجاد اصطکاک و در نتیجه ارتعاش سیم میشود.
کیفیت صدا به عواملی مانند:
* سرعت حرکت آرشه
* میزان فشار آرشه
* محل تماس آرشه با سیم
* زاویه آرشه
* مقدار موی آرشه روی سیم
* کنترل دست راست
وابسته است.
حتی پژوهشهای جدید در زمینه آموزش نوازندگی ویولن نیز فشار، سرعت و موقعیت آرشه را از متغیرهای مهم در تولید صدای مناسب میدانند.
ساختمان آرشه ویولن
آرشه از قسمتهای مختلفی تشکیل شده است.
مهمترین قسمتهای آن عبارتاند از:
۱. چوب یا Stick
قسمت اصلی و بلند آرشه است.
آرشههای حرفهای سنتی معمولاً با چوب پرنامبوکو (Pernambuco) ساخته میشوند، اگرچه امروزه آرشههای ساختهشده از مواد دیگری مانند کربنفایبر نیز وجود دارند.
موزه متروپولیتن نمونههای تاریخی متعددی از آرشههای فرانسوی را ثبت کرده که از پرنامبوکو و موی اسب ساخته شدهاند.
۲. موی آرشه
موهای آرشه معمولاً از موی دم اسب تهیه میشوند.
این موها همان قسمتی هستند که با سیم ویولن تماس پیدا میکنند.
برای ایجاد اصطکاک مناسب، نوازنده روی موهای آرشه کالیفون (Rosin) میزند.
۳. Frog یا پاشنه آرشه
قسمتی است که نوازنده آن را در دست میگیرد.
فراگ معمولاً از آبنوس ساخته میشود و مکانیزم تنظیم کشش موی آرشه نیز در همین قسمت قرار دارد.
۴. پیچ آرشه
با چرخاندن پیچ انتهایی، میزان کشش موی آرشه تغییر میکند.
هنگام نواختن معمولاً موها باید به اندازهای کشیده باشند که کنترل مناسبی داشته باشند، اما پس از پایان تمرین باید کشش آنها کاهش پیدا کند.
۵. نوک آرشه یا Tip
قسمت جلویی آرشه است که موهای آرشه در آن مهار میشوند.
این قسمت حساس است و ضربه خوردن آن میتواند باعث آسیب جدی به آرشه شود.
چرا موی آرشه زبر میشود؟
موی طبیعی آرشه به تنهایی اصطکاک بسیار زیادی با سیم ندارد.
به همین دلیل نوازنده از مادهای به نام کالیفون یا رزین (Rosin) استفاده میکند.
کالیفون باعث افزایش اصطکاک بین موهای آرشه و سیم میشود و به این ترتیب موها میتوانند سیم را گرفته و به ارتعاش درآورند.
البته استفاده بیش از حد از کالیفون نیز مناسب نیست؛ زیرا باعث تجمع گرد کالیفون روی ساز و سیمها میشود.
آرشههای قدیمی چه تفاوتی با آرشه امروزی داشتند؟
آرشه ویولن در طول تاریخ مانند خود ویولن تغییر کرده است.
آرشههای قدیمیتر معمولاً از نظر شکل، تعادل، کشش و طراحی با آرشههای مدرن تفاوت داشتند.
در قرن هجدهم و بهخصوص با پیشرفت مکتب آرشهسازی فرانسه، طراحی آرشه به شکل امروزی نزدیکتر شد.
در موزه متروپولیتن نمونههایی از آرشههای قرن هجدهم و نوزدهم وجود دارد که تغییرات تدریجی در شکل چوب، فراگ، نوک آرشه و سایر اجزا را نشان میدهند.
یکی از نامهای بسیار مهم در تکامل آرشه مدرن فرانسوا تورته (François Tourte) است که در شکلگیری استانداردهای آرشه مدرن نقش بسیار مهمی داشت.
آرشه چقدر در صدای ویولن تأثیر دارد؟
گاهی هنرجویان تصور میکنند که برای داشتن صدای خوب فقط باید یک ویولن مناسب داشته باشند؛ اما آرشه نیز نقش بسیار مهمی در کیفیت نوازندگی دارد.
دو نوازنده میتوانند یک ویولن یکسان را با دو آرشه متفاوت بنوازند و نتیجه صوتی و حسی متفاوتی به دست آورند.
آرشه مناسب میتواند به نوازنده کمک کند تا:
* صدای تمیزتری تولید کند
* کنترل بیشتری روی دینامیک داشته باشد
* اجرای لگاتو را راحتتر انجام دهد
* آرشهکشی روانتری داشته باشد
* تکنیکهایی مانند اسپیکاتو و دتاشه را بهتر اجرا کند
* کنترل بهتری روی فشار و سرعت آرشه داشته باشد
آموزش موسیقی | میزان نمای 6/8
همیشه در ابتدای نت موسیقی بعد از کلید سل معمولا اعدادی را قرار میدهند که بیان گر ریتم یا به نوعی میزان نما را نمایش میدهد.
این اعداد معمولا بیانگر زمان بندی و نوع ریتم قطعه هستند.
در اینجا قصد دارم در مورد یکی از پرگاربرد ترین ریتم ها مخصوصا در موسیقی ایرانی یعنی ریتم 6/8 بیشتر توضیح بدهم. اما قبل آن بهتر است مقداری در مورد اصل و اصول ریتم ها توضیح بدهم .البته توضیح جزئی و دقیق نیست و به صورت کلی گفته خواهد شد ، اگر علاقمند به این موضوع هستید بهتر است سری به قسمت مقاله های سایت بزنید. در آنجا توضیحات به صورت مقاله و مفصل تر آمده است.
خب بریم سراغ ریتم :
در ابتدا بهتر است بگویم ریتم پایه ای و ابتدایی موسیقی ریتم کامل است یعنی میزان نمای 4/4 که درابتدا با این میزان معمولا موسیقی را آموزش می دهند.
اگر به یکی از تمرینات ساده جهت نت خوانی یا احیانا برای آموزش سازی که حال چه هم در قبل و چه الان مشغول آن هستید توجه کنید . به این میزان برخورد خواهید کرد.
البته در خیلی از نت های موسیقی میزان 4/4 را نمی نویسند صرفا به نوشتن حرف C
در ابتدای میزان بسنده می کنند..
C = Common Time
حال این عدد , میزان نمای 4/4 به چه معناست؟
در ابتدا 4 بالا به معنای تعداد نت در هر میزان ، یعنی چه؟
یعنی 4 نت در میان باید وجود داشته باشد.
حال سوال؟
4نت چی؟ سیاه ؟سفید؟چنگ؟
باید به عدد پایین دقت کنیم. اعداد پایین به ما این راهنمایی را میکنند .
عدد 4 مخفف نت سیاه و ارزش زمانی نت سیاه را دارد.
عدد 8 مخفف نت چنگ و ارزش زمانی چنگ را برای ما به همراه دارد.
عدد 2 مخفف ارزش زمانی نت سفید پایه پرچم دار را به ما نشان می دهد.
عدد 16 مخفف نت دولاچنگ است و ارزش زمانی دولاچنگ را نشان میدهد
پس نتیجه می گیریم 4/4 یعنی چهار نت سیاه در هر میزان . یا به نوعی 4 نت تک ضرب در هر میزان.
حال برویم سراغ میزان 6/8
6 بالا تعداد نت در هر میزان
8 پایین مبنای نت ما که نت چنگ است در هر میزان.
پس 6 /8 یعنی 6 نت چنگ در هر میزان
در کلیپ آموزشی توضیحات بیشتر در مورد نحوه خواندن این میزان و نحوه اجرا ، چطور راحت تر این میزان نما را بخوانیم یا حتی چطور آن را با سازی مثل ویولن اجرا کنیم ، به طور مفصل توضیح داده شده است
آموزش ویولن | تمرین برای هماهنگی آرشه و انگشتان دست چپ
هنگامی که آموزش ویولن را آغاز می کنیم ، در ابتدا نحوه گرفتن آرشه بیان می شود.
بعد از آنکه فرم نگه داشتن آرشه (اکُل ) را پیدا کردیم و به آن عادت کردیم ، سراغ نگه داشتن ساز می رویم.
بعد از تمرینات مربوط به نگه داشتن ویولن و کنترل آن والبته راحتی در نگه داشتن ساز –منظور تنظیم ارتفاع و پیدا کردن محل دقیق رست شولدر و راحتی در نگه داشتن ویولن به سراغ آرشه کشی و انشگت گذاری می رویم.
پس از مدتی نیاز است میزان فشار وارده به انگشتان دست چپ ویولن و آرشه به مقدار زیادی کنترل شود ، یعنی چه؟
یعنی فشار بیشتر مخصوص انگشتان دست چپ . چون باید سیم را نگه داشت.
و فشار کمتر مخصوص آرشه . چرا؟ به این دلیل که اگر به آرشه ویولن همان نیرویی اعمال کنیم که به دست چپ اعمال می کنیم. طبیعتا شاهد صدای بدی در ساز خواهیم بود.
نکته: این موضوعات هنگامی که تعویض سیم داشته باشیم مثلا از سیم “ر” به سیم “لا” برویم بشتر خواهد بود و صدای ناهنجاری داریم.در این قسمت تعویض سیم به سیم دیگر باید به آرامی انجام شود که صدای بدی تولید نکند.
در این تمرین قصد داریم هم میزان فشار به روی آرشه و هم انگشتان را کنترل کنیم
نکات:
- انگشتان را نزدیک سیم نگه دارید
- اگر انگشت چهار (کوچک)دست چپ صاف میشود نشانه ای از انقباض است
- انقباض دست –چه آرشه چه دست چپ – باعث فشار و در نتیجه خراب شدن صدا می شود
- در برگشت حتما با انگشت چهار به سیم قبلی برگردیم
- بهتر است برای کیفیت بیشتر صدا در برگشت ، اول انگشت چهار سپس بقیه نشسته باشند.
- فشار آرشه به نحوی باشد که نه صدای خشن تولید شود نه در اصطلاح سوت بکشد.
این تمرین بین دو سیم “ر” و “لا” گفته شده است ، شما میتوانید برای تمرین بین سیم های دیگر و یا حتی با وضعیت های دیگر مثل دوبکار یا فا بکار یا سل دیز یا ر دیز انجام دهید.
اصل تمرین این الگو که در آموزش گفته شد است ولی خب امکان پیاده سازی بین بقیه سیم ها و ودیگر وضعیت ها را دارد.
دقت کنید این یک تمرین تکرار شونده است و به یک بار ، دوبار ، تمرین و یک روز بسنده نشوند. بهتر است در ابتدای تمرین برای گرم کردن ازین تمرین استفاده شود.
در انجام انگشت گذاری مخصوصا انگشت چهار دقت شود.
انگشت چهار بایستی به آرامی و با دقت به روی سیم قرار داده شود. مخصوصا نت” لا” در سیم “ر”
کلیفون ویولن:
یکی از ابزارهای مهم ویولن کلیفون است که ارتباط مستقیم با کلیفیت صدای ساز دارد.
هرچه کلیفون با کیفیت تر و هماهنگ تر باسیم های ساز باشد طبیعتا کیفیت صدای خروجی بهتر خواهد بود.
نکته: معمولا شرکت های سازنده سیم ویولن کلیفونی همگام با سیم ها برای نوازندگان ارائه می دهند.
به عنوان مثال : شرکت پیراسترو ، کلیفون شوارترز (کلیفون مشکی) را همگام با سیم پیراسترو سبز ارائه میدهد.
البته این موضوع برای نوازندگانی است که در سطح بالاتر از آموزش مشغول هستند و البته کیفیت سازآنها از سطح بالایی برخوردار است ، این موضوع خیلی برای هنرجویی مبتدی صادق نیست.
کلیفون چیست؟
کلیفون یا اسم دیگر آن رزین / وسیله ای است برای ایجاد اصطکاک بین سیم و آرشه و چسبندگی بیشتر آرشه به سیم ها ، یا به تعریف دیگری زبر کردن آرشه در ارتباط با سیم ها جهت جلوگیری از لغزندگی آرشه.
این وسیله به شکل صمغ درختان است، اما چون با مواد دیگر ترکیب شده از جنس سخت و جامدی تشکیل شده است و به هیچ عنوان نرم نیست.
این وسیله معمولا با توجه به ترکیباتی که دارد ، در رنگ های زرد ، عسلی ، قرمز و مشکی ارائه می شود. (در مدل هایی رنگ سبز زیتونی هم هست)
در شروع آموزش و شروع نوازندگی معمولا همراه ویولن خریداری شده کلیفون به همراه دارد ، اما خب / معمولی ترین حالت کلیفون را در باکس مربوط همراه ساز ارائه می دهند که بهتر است پس از مدتی تمرین کلیفون بهتر و با کیفیت بالاتری خریداری شود.
شروع کار:
در ابتدا که کلیفون خریداری می شود سطح آن صاف و صیقلی است و برای شروع آرشه کشی به روی آن خوب نیست / بهتر است با یک سمباده یا مثلا چاقو یا سوهان سطح کلیفون را خراش داده تا به مقدار کافی پودر کلیفون جهت آغشته شدن به روی سطح آرشه آماده شود.
این نحوه استفاده از کلیفون ، حداکثر توان پودر کلیفون استفاده خواهد شد.
آموزش ویولن
تمرین 37 و دونوازی کوتاه از کتاب ل ویولن
در این مرحله آموزش به سراغ دو تمرین چالشی برای هنرجو می رویم.
تمرین اول که تمرین 37 است.
تمرین 37) در ابتدا باید بگوییم که دو حالت اجرا برای این تمرین پیش بینی شده ، منظور حالت های مختلف آرشه هست.
درخط اول که نت های تک ضربی هستند که هر میزان متشکل از چهار نت سیاه که به صورت لگاتو ایجاد شده اند.
در خط اول چالشی نداریم چون قبلا شبیه به این تمرین را انجام داده ایم. لگاتوی چهار ضربی که هر ضرب به صورت تکی است.
اما خط دوم / این خط از لحاظ نت تفاوتی با خط اول ندارد اما از لحاظ ارزش زمانی بسیار متفاوت چون نت ها به صورت چنگ هستند.
در اینجاسرعت بیشتر میشود / اگر به عنوان مثال خط اول را با سرعت 50 برای هر نت یک ضرب در نظر داشتید ، اینجا برای هر دو نت بایستی یک ضرب در نظر داشته باشید.
این خط را به صورت لگاتو 4تایی و اندکی چالش با لگاتوی 8 تایی هم اجرا کنید.
اما خط سوم :
در این خط ترکیبی از نت چنگ ، لگاتوها و یک شکلی از اتود را می بینیم.
دقت کنید که پس از مهارت به آن مترونم اضافه کنید.!این خط زمان تمرین بیشتری نیاز دارد.
نکته: بهتراست شمارش نت های چنگ با یک ، و، دو ، و ، سه ، و انجام شود. هر کدام از “یک و”ها منظور یک ضرب سیاه است!
تمرین دونوازی)
برای اجرای این تمرین فقط خط های اول را باید هنرجو اجرا کند/همانظور که در تمرین نوشته شده. با خط دوم کاری نداشته باشید.
خب این تمرین نکته ای که دارد قرار دادن انگشت چهارم است که چالش ایجاد میکند ، مخصوصا قسمت دو می که چالش هماهنگی انگشتان را به همراه دارد.
دقت کنید طبق قانونی که از قبل داشتیم ، در حین قرار دادن انگشت چهارم انگشت سوم هم باید نشسته باشد!
سرعت اجرای این دو تمرین بین 50تا60 خوب است!
موفق باشید… 🙂
آموزش ویولن/ اجرا و آموزش تمرین 16 تا 19 کتاب ل ویولن
در این مرحله و قسمت از آموزش پس از آنکه کمی به حالت نگهداری ساز و آرشه آشنا شدیم.
انگشت گذاری به روی دسته ویولن انجام دادیم و کنترل آرشه را متوجه شدیم .یک قسمت به کارمان اضافه خواهد شد ، نت خوانی و پیاده سازی آن به روی ویولن
این چند تمرین پیش رو مربوط به نت های سفید نقطه دار / سفید کامل/سیاه/ اجرای مجدد تکنیک لگاتو دتاشه و همراهی با مترونم است.
نکته: اگر در خصوص تئوری موسیقی علاقمند فراگیری بیشتر هستد به قسمت مقاله ها مراجعه کنید!
تمرین 16) معمولا در ابتدای تمرین برای آمادگی دو علامت خاص قرار میدهند . چون شروع با نت سی ، یعنی انگشت اول است تاکید کرده که انگشت اول به روی نت سی در ویولن نگه داشته شود ، به این منظور با این علامت ها در ابتدای تمرین نشان داده است- پس سوالی ایجاد نشود که این چه نت یا علامتیست! در کلیپ هم توضیح داده شده است.
پس از آن نت های سفید نقطه دار که در اینجا منظور ارزش زمانی 3 است اجرا می شود.
فرمول اجرای نت های نقطه دار: به اندازه نصف ارزش زمانی نت به نت اضافه می شود.!
پس از آن سکوت های سیاه > پس سه ضرب نت اجرا می شود و یک ضرب سکوت.
نکته: به آرشه های راست و چپ (علامت بالا پایین) دقت کنید.
عدد 1 ، 2 نشانه انگشت اول دوم است
به علامت تکرار پایان خط توجه کنید.
تمرین17 ) همان نت های سی و دو که به صورت کامل (چهار ضرب) اجرا می شوند.
تمرین 18) همان نت های قبلی یعنی سی و دو اما به صورت دو ضربی اجرا می شود.
و به دو حالت لگاتو و دتاشه / یعنی یک بار کل تمرین به صورت جدا (دتاشه) اجرا و تمرین شود و یک بار به صورت لگاتو چهار ضربی اجرا شود. به علامت برگشت دقت شود.
تمرین 19 ) این تمرین هم مانند قبلی ها با همان نت های ثابت است اما نت سیاه و به صورت لگاتو اجرا می شود / چون تمرین است و قطعه نیست اجرا را در دوحالت خواسته ، یک بار به صورت لگاتو و یک بار به صورت دتاشه.
یک صدای با کیفیت خوب تنها با مراقبت دائم وضعیت و کنترل فشار آرشه در برابر سیم هاست.
پس از مهارت در اجرای نت ها ، همراهی و هماهنگی با مترونم فراموش نشود!
آموزش ویولن / جلسه 19
در این جلسه آموزشی به سراغ سیم سوم یا همان سیم ر در ویولن می رویم.
این جلسه مربوط به تمرینات 40 تا 43 کتاب ل ویولن است.
بعد از آنکه تسلط به نت های سیم لا ایجاد شد و ب تمرین به مهارت اجرا در این سیم رسیدیم ، حالا نوبت سیم سوم (سیم ر) است.
بر اساس کتاب ل ویولن شیوه انگشت گذاری در این سیم هماهنند سیم لا است
به نحوی دست باز نت ر ، انگشت اول نت می ، انگشت دوم نت فا دیز ، انگشت سوم نت سل و انگشت چهارم نت لا هست
نکته: از لحاظ تیونر انگشت چهارم به روی سیم ر با دست باز سیم لا بایستی یک صدا باشد ، اما از لحاظ جنس صدا کمی متفاوت است ، آن هم بخاطر سطح مقطع سیم ها ، اندازه سیم ، طول سیم و اینکه یکی در تماس با پوست دست و دیگری در تماس با چوب (شیطانک) قرار دارد – به این خاطر جنس صدا کمی متفاوت است اما از لحاظ تیونر نباید هیچ تفاوتی داشته باشد.
نکات:
زاویه آرشه در این سیم کمی متفاوت است
برای قرار گیری انگشت چهارم حتما دقت شود که با سیم لا هم صدا باشد.
در تمرین کتاب ل ویولن نت انگشت دوم فا دیز هست! اما چون هنوز وضعیت دیگری اضافه نشده ما آن را فا درنظر میگیریم. بدون تغییر وضعیت جهت سهولت در نت خوانی و به خاطر سپاری بهتره نت های سیم ر- فعلا شرایط تمرینی است. به روی سیم لا هم به همین نحوه است.
این تمرینات با مترونم انجام می شود
در این تمرینات نت های سیم ر به صورت لگاتو و دتاشه اجرا می شوند
- 1
- 2