آرشیو برچسب های: آموزش ویولن
شروع کتاب ل ویولن :
هماهنگی نت خوانی و پیاده سازی نت ها به روی ساز
تمرین نت خوانی
نحوه کنترل آرشه و توضیحاتی برای نگهداری ساز
شروع کتاب:
در ابتدا چند صفحه ای به توضیحات ابتدایی ، شرح علامت های بکار رفته و توصیه هایی به هنرجویان آمده است.
نکاتی از قبلیل _انتخاب ساز ، کوک ویولن ، تمرین و نحوه تمرین ویولن ، شیوه کار کتاب ل ویولن در قسمت مقدمه آمده است .
نحوه صحیح نگهداری آرشه و ساز نیست به صورت تصویری در مقدمات کتاب آمده است .
شرح علامت بکار رفته از قبیل آرشه راست و چپ، لگاتو دتاشه ، انگشت گذاری ها و علامت های مربوط به کنترل انگشت به روی سیم در قسمت شرح علامت کتاب ل ویولن آمده است.
هماهنگی نت خوانی و پیاده سازی نت ها به روی ساز:
یکی دیگر از اقدامات مهم برای شروع یادگیری و کار با کتاب تمرین نت خوانی است ، بهتر است هنرجو پیش از شروع یادگیری ویولن به این موضوع بپرداز –در قسمت مقالات و در قسمت دوره ها مخصوصا دوره تئوری موسیقی درباره این مطلب آموزش های جامعی بیان شده است.
نت خوانی :
بهتر است صرف آموزش و فراگیری نت ها به روی پنج خط درمورد تئوری موسیقی نیز مطالبی را فرابگیریم ، همچون که این دو با یکدیگر پیوسته و باهم اند.(نت خوانی و فراگیری تئوری موسیقی)
خب ، این مطالب و توضیحاتی در خصوص کار با کتاب ل ویولن بود ، اما جدا ازین نحوه کنترل آرشه در زمانی که علاوه بر کنترل ساز ، و کتاب بایستی نت های خوانده شده به روی کتاب را ، روی ساز پیاده کنیم ، بسیار حائز اهمیت است .
چون درحین کنترل ویولن به روی شانه ، دقت و توجه به نت ها طبیعتا کنترل آرشه از یاد می رود و یک حالت غیر اصولی برای کنترل آرشه صورت میگیرد که البته به صورت ناخوادآگاه است.
باید هرچند دقیقه یک بار به آرشه توجه کنیم و نحوه کنترل و نگهداشت آن را مورد بررسی قرار بدهیم.
در ادامه تمرینات مربوط به انگشت گذاری دست چپ را نیز در آموزش های بعدی فراخواهیم گرفت.
که علاوه بر کنترل آرشه ، نت خوانی و پیاده کردن نت های ساده –انگشتان دست چپ برای اجرای نت های متفاوت به روی دسته ویولن وارد عمل خواهند شد.
پس آموزش ها را با دقت دنبال نموده و درصورت بروز سوالی آن را در قسمت ارتباط با ما مطرح بفرمایید.
در ابتدای آموزش و یادگیری ویولن باید به چند نکته مهم برای شروع مد نظر داشت:
ساز سالم و بدون ایراد
بالشتک ویولن
ابعاد ویولن
راحتی در نگهداری ساز
تمرین ابتدایی و کار با مترونم
ساز سالم و بدون ایراد :
یکی از نکات مهم در شروع نوازندگی ویولن داشتن سازی فارغ از ایراد و شکستگی و مشکل باشد.
ساز سالم و بدون ایراد چند نکته مهم دارد
اول اینکه وزن ساز باید به نحوی اندازه باشد که نوازنده در کنترل اون دچار مشکلی نباشد.
دوم اینکه دسته ساز در راستای خط صاف و بدون انحنا ، قوس و زاویه باشد.
ساز رگلاژ شده و درست باشد یعنی فاصله سیم تا فینگربرد و ابعاد خرک و تنظیم شیطانک به درستی انجام شده باشد و برای انگشت گذاری هنرجو فشار بسیار زیادی به انگشتان جهت گرفتن جای نت به روی دسته ویولن متحمل نشود.
سوم اینکه در پشت ساز ، قسمتی که دکمه مربوط به سیم گیر به بده متصل شده است / در این قسمت معمولا اتصالات از قبیل اتصال صفحه بالایی به پایینی در سازهای آموزشی به خاطر حمل و نقل اشتباه و یا فشار زیاد در حمل و نقل ویا کیفیت پایین چسب ها و پرس ضعیف از همدیگر باز میشوند ، در حین خرید ساز حتما به این نکته دقت بفرمایید که اتصالات صفحه بالا و پایین درست باشند.
بالشتک ویولن
در قدیم ویولن را بدون استفاده از بالشتک نگه میداشتند که برای افرادی که شانه های افتاده دارند نگهداری آن کاری بس دشوار است ، اما با گذشت زمان و به مرور ابزاری به ویولن اضافه شد به اسم بالشتک که کار کنترل ساز را برای نوازنده و هنرجوی ویولن مخصوصا در ابتدای کار راحت تر میکند.
خب طبیعتا فرم و ساختار پشت ویولن هیچ ارتباطی به شکل و فرم شانه فرد ندارد و این ابزار (بالشتک) باعث می شود انحنایی در پشت ویولن ایجاد شود که مطابق با شکل شانه هنرجو باشد.
در کلیپ آموزشی نحوه نصب ، استفاده و تنظیم شولدر یا همان بالشتک ویولن آمده است.
دقت کنید در تهیه شولدر حتما بایستی ساز مطابق با سایز ویولن باشد.
ابعاد ویولن
همانطور که اشاره شد شولدر یا همان بالشتک ویولن ابعاد و سایز بندی دارد ، خب طبیعتا ویولن هم دارای سایز بندی برای افراد مختلف است ، به طور کلی سازهای جهانی ، اکثر سازهای زهی جهانی دارای ابعاد برای نگهداری راحت تر توسط نوازنده است ، خب ویولن هم ازین موضوع جدا نیست.
ویولن سایز بزرگسال 4/4 است به طبع ابعاد کوچکتر 4/3 و در ابعاد کوچک تر 2/1 ، 8/1 ، 16/1 برای خردسالان است
همانطور که گفته شد برای ویولنی با ساز خریداری شده بالشتکی با همان ابعاد نیز باید تهیه شود.
راحتی در نگهداری ساز
یکی از نکات بسیار مهم در شروع کار راحتی هنرجو در نگهداری ویولن است
بالشتک مناسب که دارای انحنای منطقی و درست باشد ، وزن مناسب ساز (سازهای غیر استاندارد به دلیل الگوی خود و نحوه ساخت از وزن زیاد تر از حد معمول تولید می شوند) که این موضوع باعث آزردگی هنرجوی ویولن در کنترل ساز می شود.
نکته بعدی زیرچانه (چین رست) ویولن است
در ابتدای تهیه ویولن همیشه زیرچانه ای روی ساز موجود است ، اما نکته اینجاست که این ابزار قابل تعویض است.
اگر بعد از مدتی تمرین و نوازندگی دچار آزردگی یا درد در ناحیه گردن یا حتی کبودی در ناحیه گردن شدید به خاطر پایه های فلزی و ناراحتی استفاده از زیرچونه ای برای بدن شماست.
برای بعضی از افراد استفاده ازین مدل زیرچونه ای ها بدون مشکل است ، اما بسیاری دیگر با آزردگی همراه است .
زیرچونه ای های ضد حساسیت به خاطر جنس خاصی که ساخته می شوند و اصلاح در شکل پایه های نگهدارنده تا حد زیادی این مشکل را برطرف می کند.
تمرین ابتدایی و کار با مترونم
در ابتدای کار همانطور که در کلیپ آموزشی بیان شده نحوه هماهنگی بین دست راست و کنترل ساز گفته شده است.
در ابتدا ما باید بتوانیم بدون فشار و بدون دخالت دست چپ ساز را راحت نگه داریم و آرشه ما به روی سیم بدون فشار اضافی که حاصل آن تولید صدای نرم و لطیف از ویولنمان خواهد بود ، اقدام کنیم
کنترل آرشه ، کنترل ساز
راحتی در نوازندگی و تمرین ابتدایی با مترنم و کنترل ریتم از جمله مواردی است که در کلیپ آموزشی بیان شده.
ویولن چیست؟
ویولن یکی از شناختهشدهترین سازهای زهی و آرشهای در جهان است؛ سازی که صدای آن میتواند از لطیف و آرام تا پرقدرت و هیجانانگیز تغییر کند. این ساز در موسیقی کلاسیک، ارکستر، موسیقی فیلم، موسیقی فولکلور و بسیاری از سبکهای موسیقی امروزی حضور دارد.
اما ویولنی که امروزه در دست نوازندگان میبینیم، حاصل چند قرن تحول در ساخت سازهای زهی و آرشهای است. شکل امروزی ویولن در ایتالیا و بهویژه در شهر کرمونا (Cremona) شکل گرفت و استادان سازسازی ایتالیایی مانند خانواده آماتی، آنتونیو استرادیواری و خانواده گوارنری نقش مهمی در تکامل آن داشتند.
ویولن چیست؟
ویولن یک ساز زهی آرشهای است که معمولاً چهار سیم دارد و نوازنده با حرکت دادن آرشه روی سیمها، آنها را به ارتعاش درمیآورد.
سیمهای ویولن از زیرترین به بمترین عبارتاند از:
* می (E)
* لا (A)
* ر (D)
* سل (G)
این چهار سیم به صورت فاصله پنجم نسبت به یکدیگر کوک میشوند.
نوازنده معمولاً ویولن را روی شانه و زیر چانه قرار میدهد و با دست چپ، طول مؤثر سیمها را تغییر میدهد. دست راست نیز آرشه را کنترل میکند.
یکی از ویژگیهای مهم ویولن این است که برخلاف سازهایی مانند پیانو یا گیتار، روی دسته آن پردهبندی وجود ندارد. بنابراین نوازنده برای اجرای دقیق نتها باید محل صحیح قرار گرفتن انگشتان را با دقت بسیار زیادی پیدا کند.
تاریخچه ویولن
ویولن از کجا آمده است؟
پاسخ به این سؤال که «ویولن دقیقاً در چه سالی اختراع شد؟» ساده نیست.
ویولن نتیجه تکامل تدریجی مجموعهای از سازهای زهی و آرشهای اروپایی است و نمیتوان پیدایش آن را به یک مخترع یا یک سال مشخص نسبت داد.
با این حال، در قرن شانزدهم میلادی در شمال ایتالیا، سازهایی با ویژگیهایی بسیار نزدیک به ویولن امروزی ساخته شدند.
در میان شهرهای ایتالیا، کرمونا به مهمترین مرکز ساخت ویولن تبدیل شد. پژوهشهای موزه متروپولیتن نشان میدهد که آندرهآ آماتی در اواسط قرن شانزدهم نقش مهمی در شکلگیری فرم استاندارد ویولن مدرن داشت.
بنابراین اگرچه نمیتوان گفت «ویولن در یک روز و توسط یک نفر اختراع شد»، میتوان گفت:
شکل مدرن ویولن در ایتالیای قرن شانزدهم، بهخصوص در مکتب سازسازی کرمونا، تثبیت شد.
آندرهآ آماتی؛ یکی از نخستین سازندگان مهم ویولن
آندرهآ آماتی (Andrea Amati) از مهمترین چهرههای تاریخ سازسازی ویولن است.
او در کرمونا فعالیت میکرد و از نخستین سازندگانی بود که فرم و ابعاد ویولن را به شکلی نزدیک به ساز امروزی تثبیت کرد.
یکی از ویولنهای ساختهشده توسط آندرهآ آماتی که امروزه در مجموعه موزه متروپولیتن نیویورک نگهداری میشود، حدود سال ۱۵۶۰ ساخته شده است. این ساز از قدیمیترین ویولنهای باقیمانده در جهان به شمار میرود.
اهمیت آماتی فقط به سازهای خودش محدود نمیشود. سنتی که او در کرمونا شکل داد، در نسلهای بعدی توسط خانواده آماتی و سازندگان بزرگی مانند آنتونیو استرادیواری و خانواده گوارنری ادامه پیدا کرد.
کرمونا؛ زادگاه مکتب بزرگ ویولنسازی
شهر کرمونا در شمال ایتالیا را میتوان یکی از مهمترین مراکز تاریخی ساخت ویولن در جهان دانست.
در قرن شانزدهم و هفدهم، سازندگان متعددی در این شهر فعالیت کردند و دانش سازسازی از استاد به شاگرد منتقل شد.
در حدود سال ۱۶۰۰، کرمونا به مرکز مهم و تقریباً بیرقیب ویولنسازی در اروپا تبدیل شده بود.
در این شهر، خانوادهها و استادان بزرگی مانند:
* آندرهآ آماتی
* نیکولو آماتی
* آنتونیو استرادیواری
* جوزپه گوارنری «دل جزو»
به توسعه هنر ویولنسازی کمک کردند.
نیکولو آماتی و ادامه سنت کرمونا
نیکولو آماتی، نوه آندرهآ آماتی، یکی از برجستهترین سازندگان ویولن در قرن هفدهم بود.
سازهای او به طراحی زیبا، پاسخدهی مناسب و صدای لطیف و شیرین مشهور بودند. کارگاه او همچنین محل آموزش و پرورش نسل جدیدی از سازندگان ویولن شد.
از شاگردان و وابستگان این سنت میتوان به آندرهآ گوارنری و سازندگان مهم دیگر اشاره کرد.
آندرهآ آماتی؛ یکی از نخستین سازندگان مهم ویولن
آندرهآ آماتی (Andrea Amati) از مهمترین چهرههای تاریخ سازسازی ویولن است.
او در کرمونا فعالیت میکرد و از نخستین سازندگانی بود که فرم و ابعاد ویولن را به شکلی نزدیک به ساز امروزی تثبیت کرد.
یکی از ویولنهای ساختهشده توسط آندرهآ آماتی که امروزه در مجموعه موزه متروپولیتن نیویورک نگهداری میشود، حدود سال ۱۵۶۰ ساخته شده است. این ساز از قدیمیترین ویولنهای باقیمانده در جهان به شمار میرود.
اهمیت آماتی فقط به سازهای خودش محدود نمیشود. سنتی که او در کرمونا شکل داد، در نسلهای بعدی توسط خانواده آماتی و سازندگان بزرگی مانند آنتونیو استرادیواری و خانواده گوارنری ادامه پیدا کرد.
کرمونا؛ زادگاه مکتب بزرگ ویولنسازی
شهر کرمونا در شمال ایتالیا را میتوان یکی از مهمترین مراکز تاریخی ساخت ویولن در جهان دانست.
در قرن شانزدهم و هفدهم، سازندگان متعددی در این شهر فعالیت کردند و دانش سازسازی از استاد به شاگرد منتقل شد.
در حدود سال ۱۶۰۰، کرمونا به مرکز مهم و تقریباً بیرقیب ویولنسازی در اروپا تبدیل شده بود.
در این شهر، خانوادهها و استادان بزرگی مانند:
* آندرهآ آماتی
* نیکولو آماتی
* آنتونیو استرادیواری
* جوزپه گوارنری «دل جزو»
به توسعه هنر ویولنسازی کمک کردند.
نیکولو آماتی و ادامه سنت کرمونا
نیکولو آماتی، نوه آندرهآ آماتی، یکی از برجستهترین سازندگان ویولن در قرن هفدهم بود.
سازهای او به طراحی زیبا، پاسخدهی مناسب و صدای لطیف و شیرین مشهور بودند. کارگاه او همچنین محل آموزش و پرورش نسل جدیدی از سازندگان ویولن شد.
از شاگردان و وابستگان این سنت میتوان به آندرهآ گوارنری و سازندگان مهم دیگر اشاره کرد.
درباره اینکه آنتونیو استرادیواری مستقیماً شاگرد نیکولو آماتی بوده یا نه، قطعیت تاریخی وجود ندارد؛ هرچند سازهای اولیه استرادیواری بهوضوح تحت تأثیر سنت آماتی قرار داشتند.
آنتونیو استرادیواری؛ مشهورترین نام در تاریخ ویولنسازی
وقتی صحبت از ویولنهای تاریخی و ارزشمند میشود، نام آنتونیو استرادیواری (Antonio Stradivari) تقریباً همیشه مطرح است.
استرادیواری در کرمونا فعالیت میکرد و در طول زندگی حرفهای خود بارها در شکل، ضخامت، قوس و تناسبات سازهایش آزمایش کرد.
او بهخصوص در دورهای حدود سالهای ۱۷۰۰ تا ۱۷۲۰ تعدادی از مشهورترین سازهای خود را ساخت؛ دورهای که معمولاً به عنوان دوره طلایی استرادیواری شناخته میشود.
امروزه صدها ساز ساختهشده در کارگاه استرادیواری باقی ماندهاند و سازهای او همچنان موضوع پژوهش، نوازندگی و علاقه مجموعهداران هستند.
ویولن از چه قسمتهایی تشکیل شده است؟
ساختمان ویولن در ظاهر ساده به نظر میرسد، اما هر قسمت آن نقش مهمی در تولید و انتقال صدا دارد.
مهمترین بخشهای ویولن عبارتاند از:
1. کاسه ساز
2. صفحه رویی
3. صفحه زیرین
4. دیوارهها یا کلافها
5. دسته
6. گریف یا Fingerboard
7. خرک
8. سیمها
9. گوشیها
10. سیمگیر
11. شیطانک
12. سوراخهای F شکل
13. ستون صوتی
14. Bass Bar یا باسبار
15. چانهگیر
در ادامه هر کدام را بررسی میکنیم.
کاسه ویولن
بخش اصلی ویولن، کاسه یا بدنه آن است.
کاسه از صفحات چوبی ساخته شده و وظیفه اصلی آن تقویت و شکلدهی به ارتعاش سیمهاست.
کاسه ویولن از سه بخش اصلی تشکیل میشود:
صفحه رویی
صفحهای است که در قسمت بالایی ساز قرار دارد و معمولاً از چوب صنوبر کوهی یا اسپروس (Spruce) ساخته میشود.
صفحه زیرین
صفحه پشت ویولن است که در بسیاری از سازها از چوب افرا (Maple) ساخته میشود.
کلافها یا دیوارهها
دیوارههای باریک اطراف ساز هستند که صفحه رویی و زیرین را به یکدیگر متصل میکنند.
برای نمونه، ویولن معروف نیکولو آماتی موجود در موزه متروپولیتن از اسپروس و افرا ساخته شده است.
چرا ویولن این شکل خاص را دارد؟
شکل ساعتشنی ویولن فقط برای زیبایی نیست.
انحنای بدنه و طراحی قسمتهای مختلف کاسه در نحوه ارتعاش صفحات و حرکت هوا داخل ساز تأثیر دارد.
فرم ویولن در طول تاریخ تغییراتی داشته، اما الگوی اصلی آن از مکتب سازسازی ایتالیایی قرن شانزدهم به بعد بسیار پایدار باقی مانده است. پژوهشهای مربوط به شکلشناسی ویولن نیز نشان میدهند که فرم کلی ساز در طول تاریخ تغییرات بنیادی و پیوستهای نداشته است.
آرشه ویولن چیست؟
آرشه یکی از مهمترین ابزارهای نوازنده ویولن است.
بدون آرشه، ویولن همچنان میتواند با روشهایی مانند پیتزیکاتو نواخته شود، اما بخش بزرگی از قابلیتهای صوتی و بیانی ساز از طریق آرشه به دست میآید.
نوازنده با کشیدن موهای آرشه روی سیم، باعث ایجاد اصطکاک و در نتیجه ارتعاش سیم میشود.
کیفیت صدا به عواملی مانند:
* سرعت حرکت آرشه
* میزان فشار آرشه
* محل تماس آرشه با سیم
* زاویه آرشه
* مقدار موی آرشه روی سیم
* کنترل دست راست
وابسته است.
حتی پژوهشهای جدید در زمینه آموزش نوازندگی ویولن نیز فشار، سرعت و موقعیت آرشه را از متغیرهای مهم در تولید صدای مناسب میدانند.
ساختمان آرشه ویولن
آرشه از قسمتهای مختلفی تشکیل شده است.
مهمترین قسمتهای آن عبارتاند از:
۱. چوب یا Stick
قسمت اصلی و بلند آرشه است.
آرشههای حرفهای سنتی معمولاً با چوب پرنامبوکو (Pernambuco) ساخته میشوند، اگرچه امروزه آرشههای ساختهشده از مواد دیگری مانند کربنفایبر نیز وجود دارند.
موزه متروپولیتن نمونههای تاریخی متعددی از آرشههای فرانسوی را ثبت کرده که از پرنامبوکو و موی اسب ساخته شدهاند.
۲. موی آرشه
موهای آرشه معمولاً از موی دم اسب تهیه میشوند.
این موها همان قسمتی هستند که با سیم ویولن تماس پیدا میکنند.
برای ایجاد اصطکاک مناسب، نوازنده روی موهای آرشه کالیفون (Rosin) میزند.
۳. Frog یا پاشنه آرشه
قسمتی است که نوازنده آن را در دست میگیرد.
فراگ معمولاً از آبنوس ساخته میشود و مکانیزم تنظیم کشش موی آرشه نیز در همین قسمت قرار دارد.
۴. پیچ آرشه
با چرخاندن پیچ انتهایی، میزان کشش موی آرشه تغییر میکند.
هنگام نواختن معمولاً موها باید به اندازهای کشیده باشند که کنترل مناسبی داشته باشند، اما پس از پایان تمرین باید کشش آنها کاهش پیدا کند.
۵. نوک آرشه یا Tip
قسمت جلویی آرشه است که موهای آرشه در آن مهار میشوند.
این قسمت حساس است و ضربه خوردن آن میتواند باعث آسیب جدی به آرشه شود.
چرا موی آرشه زبر میشود؟
موی طبیعی آرشه به تنهایی اصطکاک بسیار زیادی با سیم ندارد.
به همین دلیل نوازنده از مادهای به نام کالیفون یا رزین (Rosin) استفاده میکند.
کالیفون باعث افزایش اصطکاک بین موهای آرشه و سیم میشود و به این ترتیب موها میتوانند سیم را گرفته و به ارتعاش درآورند.
البته استفاده بیش از حد از کالیفون نیز مناسب نیست؛ زیرا باعث تجمع گرد کالیفون روی ساز و سیمها میشود.
آرشههای قدیمی چه تفاوتی با آرشه امروزی داشتند؟
آرشه ویولن در طول تاریخ مانند خود ویولن تغییر کرده است.
آرشههای قدیمیتر معمولاً از نظر شکل، تعادل، کشش و طراحی با آرشههای مدرن تفاوت داشتند.
در قرن هجدهم و بهخصوص با پیشرفت مکتب آرشهسازی فرانسه، طراحی آرشه به شکل امروزی نزدیکتر شد.
در موزه متروپولیتن نمونههایی از آرشههای قرن هجدهم و نوزدهم وجود دارد که تغییرات تدریجی در شکل چوب، فراگ، نوک آرشه و سایر اجزا را نشان میدهند.
یکی از نامهای بسیار مهم در تکامل آرشه مدرن فرانسوا تورته (François Tourte) است که در شکلگیری استانداردهای آرشه مدرن نقش بسیار مهمی داشت.
آرشه چقدر در صدای ویولن تأثیر دارد؟
گاهی هنرجویان تصور میکنند که برای داشتن صدای خوب فقط باید یک ویولن مناسب داشته باشند؛ اما آرشه نیز نقش بسیار مهمی در کیفیت نوازندگی دارد.
دو نوازنده میتوانند یک ویولن یکسان را با دو آرشه متفاوت بنوازند و نتیجه صوتی و حسی متفاوتی به دست آورند.
آرشه مناسب میتواند به نوازنده کمک کند تا:
* صدای تمیزتری تولید کند
* کنترل بیشتری روی دینامیک داشته باشد
* اجرای لگاتو را راحتتر انجام دهد
* آرشهکشی روانتری داشته باشد
* تکنیکهایی مانند اسپیکاتو و دتاشه را بهتر اجرا کند
* کنترل بهتری روی فشار و سرعت آرشه داشته باشد
آموزش ویولن : نکات مهم پیش از شروع یادگیری ویولن
مقدمه
اگر چند ماه است که یادگیری ویولن را شروع کردهاید، احتمالاً بعضی روزها از صدای سازتان لذت میبرید و بعضی روزها هم با خودتان فکر میکنید: «نکند من برای ویولن استعداد ندارم؟»
اگر این حس را دارید، خبر خوب این است که تقریباً تمام نوازندگان ویولن، حتی حرفهایترین آنها، روزی دقیقاً همین احساس را تجربه کردهاند.
فهرست مطالب
واقعیت این است که ویولن یکی از سختترین سازها برای شروع است. برخلاف پیانو که با فشردن یک کلاویه صدای درست تولید میشود، در ویولن همه چیز به خود نوازنده بستگی دارد؛ از جای دقیق انگشت گرفته تا زاویه آرشه، فشار دست، سرعت حرکت آرشه و حتی نحوه ایستادن.
به همین دلیل، اگر ماههای اول برایتان سخت است، اتفاق عجیبی نیفتاده؛ شما دقیقاً در مسیر طبیعی یادگیری قرار دارید.
در این مقاله میخواهم از تجربه سالها تدریس ویولن، نکاتی را با شما در میان بگذارم که دانستن آنها میتواند مسیر یادگیری را بسیار سادهتر و لذتبخشتر کند.
اولین نکته؛ از صدای بد ویولن نترسید
یکی از بزرگترین دلایل ناامیدی هنرجویان این است که تصور میکنند باید از همان هفتههای اول صدایی شبیه نوازندگان حرفهای تولید کنند.
اما اجازه بدهید خیالتان را راحت کنم.
اگر آرشه روی سیم صدا میدهد، اگر گاهی صدای خشدار میشنوید یا نتها کاملاً دقیق نیستند، این نشانه بیاستعدادی شما نیست؛ بلکه بخشی از روند طبیعی آموزش ویولن است.
در واقع، مغز شما همزمان در حال یاد گرفتن چند مهارت مختلف است؛ کنترل دست راست، کنترل دست چپ، حفظ تعادل بدن، خواندن نت و شنیدن دقیق صدا. طبیعی است که این فرآیند زمان بخواهد.
پس به جای اینکه از صدای امروزتان ناراحت شوید، آن را با صدای ماه گذشته مقایسه کنید.
بیشتر تمرین نکنید؛ بهتر تمرین کنید
یکی از جملههایی که زیاد از هنرجویان میشنوم این است:
«استاد، من دیروز دو ساعت تمرین کردم.»
اما سؤال مهمتر این است که آن دو ساعت را چگونه تمرین کردهاید؟
گاهی ۳۰ دقیقه تمرین با تمرکز، نتیجهای بسیار بهتر از دو ساعت تمرین بیهدف دارد.
وقتی تمرین میکنید، سعی کنید واقعاً حضور ذهن داشته باشید. اگر فقط قطعه را از اول تا آخر تکرار کنید، احتمال دارد اشتباهاتتان هم بارها تکرار شوند و کمکم به عادت تبدیل شوند.
تمرین خوب یعنی اینکه هر بار بدانید دقیقاً قرار است چه چیزی را بهتر کنید؛ شاید امروز فقط روی حرکت آرشه تمرکز کنید، فردا روی ریتم و روز بعد روی تمیزی صدای نتها.
تمرین روزانه، معجزهای که اغلب نادیده گرفته میشود
اگر از من بپرسید مهمترین راز پیشرفت در ویولن چیست، بدون تردید میگویم: استمرار.
لازم نیست هر روز چند ساعت وقت بگذارید. حتی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه تمرین منظم، تأثیر بسیار بیشتری از سه ساعت تمرین در آخر هفته دارد.
بدن و ذهن ما مهارتهای حرکتی را با تکرار مداوم یاد میگیرند، نه با تمرینهای سنگین و پراکنده.
آرشه، قلب صدای ویولن است
بیشتر هنرجویان تمام حواسشان به انگشتهای دست چپ است؛ اینکه نت درست باشد یا نه.
اما حقیقت این است که کیفیت صدای ویولن، بیشتر از هر چیز به آرشه بستگی دارد.
اگر آرشه صاف حرکت نکند، اگر فشار آن روی سیم زیاد یا کم باشد یا سرعتش کنترل نشود، حتی با درستترین انگشتگذاری هم صدای دلنشینی نخواهید داشت.
به همین دلیل، از تمرینهای ساده آرشهکشی خسته نشوید. شاید در نگاه اول جذاب نباشند، اما همین تمرینها پایه صدای زیبای آینده شما را میسازند.
آرام نواختن، نشانه ضعف نیست
بعضی هنرجویان دوست دارند خیلی زود قطعات را با سرعت اصلی اجرا کنند.
اما سرعت بالا، معمولاً اشتباهات را پنهان میکند.
اگر بتوانید یک قطعه را خیلی آهسته، با صدای تمیز، ریتم درست و انگشتگذاری صحیح اجرا کنید، افزایش سرعت دیگر کار سختی نخواهد بود.
تقریباً همه نوازندگان حرفهای، بخش زیادی از تمرین روزانه خود را با سرعت پایین انجام میدهند.
مترونوم را دشمن خود ندانید
خیلی از هنرجویان از صدای مترونوم فرار میکنند!
در حالی که مترونوم یکی از بهترین دوستان یک نوازنده است.
تمرین با مترونوم باعث میشود ریتم در ذهن شما تثبیت شود و هنگام نوازندگی با گروه یا اجرای صحنهای، اعتماد به نفس بیشتری داشته باشید.
فقط تمرین نکنید؛ زیاد گوش بدهید
اگر میخواهید صدای خوبی از ویولن بگیرید، باید هر روز صدای خوب بشنوید.
به اجراهای نوازندگان بزرگ گوش کنید.
نه برای اینکه خودتان را با آنها مقایسه کنید، بلکه برای اینکه گوش شما کمکم با صدای استاندارد ویولن آشنا شود.
هرچه گوش موسیقایی قویتر شود، سریعتر متوجه اشتباهات خودتان خواهید شد.
از سازتان مراقبت کنید
ویولن، وسیلهای نیست که فقط آن را بنوازید و کنار بگذارید.
بعد از هر تمرین، چند دقیقه زمان بگذارید و رزین باقیمانده روی سیمها و بدنه را با یک پارچه نرم پاک کنید.
آرشه را شل کنید، ساز را داخل جعبه قرار دهید و آن را در معرض گرمای شدید، سرمای زیاد یا رطوبت قرار ندهید.
همین عادتهای ساده، عمر ساز شما را چندین سال افزایش میدهند.
مقایسه، بزرگترین دشمن انگیزه است
این روزها با چند کلیک میتوان اجراهای فوقالعاده نوازندگان حرفهای را در اینستاگرام یا یوتیوب دید.
دیدن این اجراها الهامبخش است، اما اگر باعث شود خودتان را با کسی که ده یا بیست سال تمرین کرده مقایسه کنید، فقط انگیزهتان را از بین میبرد.
تنها مقایسه مفید این است که ببینید امروز نسبت به یک ماه قبل چه پیشرفتی کردهاید.
اگر اشتباه میکنید، یعنی در حال یادگیری هستید
گاهی هنرجویان از اشتباه کردن میترسند.
اما واقعیت این است که یادگیری دقیقاً از همان نقطهای شروع میشود که اشتباهات را میبینید و برای اصلاح آنها وقت میگذارید.
هیچ نوازندهای بدون اشتباه، حرفهای نشده است.
پس به جای ناراحت شدن از اشتباهات، آنها را به عنوان بخشی از مسیر یادگیری بپذیرید.
حرف آخر
اگر بخواهم تنها یک توصیه برای هنرجویان مبتدی ویولن داشته باشم، آن توصیه این است که عجله نکنید.
یادگیری ویولن شبیه دویدن سرعت نیست؛ بیشتر شبیه کاشتن یک درخت است.
شاید در هفتههای اول تغییر بزرگی نبینید، اما اگر هر روز کمی تمرین کنید، چند ماه بعد متوجه خواهید شد که صدای سازتان، کنترل آرشه، دقت انگشتها و حتی اعتماد به نفستان، کاملاً با روزهای اول فرق کرده است.
از مسیر یادگیری لذت ببرید، سؤال بپرسید، تمرین منظم داشته باشید و اجازه دهید زمان، مهمترین معلم شما باشد.
هر نوازنده حرفهای که امروز روی صحنه میبینید، روزی دقیقاً از همان جایی شروع کرده که شما امروز ایستادهاید
یادگیری ویولن شبیه دویدن سرعت نیست؛ بیشتر شبیه کاشتن یک درخت است.
شاید در هفتههای اول تغییر بزرگی نبینید، اما اگر هر روز کمی تمرین کنید، چند ماه بعد متوجه خواهید شد که صدای سازتان، کنترل آرشه، دقت انگشتها و حتی اعتماد به نفستان، کاملاً با روزهای اول فرق کرده است.
از مسیر یادگیری لذت ببرید، سؤال بپرسید، تمرین منظم داشته باشید و اجازه دهید زمان، مهمترین معلم شما باشد.
هر نوازنده حرفهای که امروز روی صحنه میبینید، روزی دقیقاً از همان جایی شروع کرده که شما امروز ایستادهاید
آموزش ویولن
تمرین 37 و دونوازی کوتاه از کتاب ل ویولن
در این مرحله آموزش به سراغ دو تمرین چالشی برای هنرجو می رویم.
تمرین اول که تمرین 37 است.
تمرین 37) در ابتدا باید بگوییم که دو حالت اجرا برای این تمرین پیش بینی شده ، منظور حالت های مختلف آرشه هست.
درخط اول که نت های تک ضربی هستند که هر میزان متشکل از چهار نت سیاه که به صورت لگاتو ایجاد شده اند.
در خط اول چالشی نداریم چون قبلا شبیه به این تمرین را انجام داده ایم. لگاتوی چهار ضربی که هر ضرب به صورت تکی است.
اما خط دوم / این خط از لحاظ نت تفاوتی با خط اول ندارد اما از لحاظ ارزش زمانی بسیار متفاوت چون نت ها به صورت چنگ هستند.
در اینجاسرعت بیشتر میشود / اگر به عنوان مثال خط اول را با سرعت 50 برای هر نت یک ضرب در نظر داشتید ، اینجا برای هر دو نت بایستی یک ضرب در نظر داشته باشید.
این خط را به صورت لگاتو 4تایی و اندکی چالش با لگاتوی 8 تایی هم اجرا کنید.
اما خط سوم :
در این خط ترکیبی از نت چنگ ، لگاتوها و یک شکلی از اتود را می بینیم.
دقت کنید که پس از مهارت به آن مترونم اضافه کنید.!این خط زمان تمرین بیشتری نیاز دارد.
نکته: بهتراست شمارش نت های چنگ با یک ، و، دو ، و ، سه ، و انجام شود. هر کدام از “یک و”ها منظور یک ضرب سیاه است!
تمرین دونوازی)
برای اجرای این تمرین فقط خط های اول را باید هنرجو اجرا کند/همانظور که در تمرین نوشته شده. با خط دوم کاری نداشته باشید.
خب این تمرین نکته ای که دارد قرار دادن انگشت چهارم است که چالش ایجاد میکند ، مخصوصا قسمت دو می که چالش هماهنگی انگشتان را به همراه دارد.
دقت کنید طبق قانونی که از قبل داشتیم ، در حین قرار دادن انگشت چهارم انگشت سوم هم باید نشسته باشد!
سرعت اجرای این دو تمرین بین 50تا60 خوب است!
موفق باشید… 🙂
آموزش ویولن / جلسه 19
در این جلسه آموزشی به سراغ سیم سوم یا همان سیم ر در ویولن می رویم.
این جلسه مربوط به تمرینات 40 تا 43 کتاب ل ویولن است.
بعد از آنکه تسلط به نت های سیم لا ایجاد شد و ب تمرین به مهارت اجرا در این سیم رسیدیم ، حالا نوبت سیم سوم (سیم ر) است.
بر اساس کتاب ل ویولن شیوه انگشت گذاری در این سیم هماهنند سیم لا است
به نحوی دست باز نت ر ، انگشت اول نت می ، انگشت دوم نت فا دیز ، انگشت سوم نت سل و انگشت چهارم نت لا هست
نکته: از لحاظ تیونر انگشت چهارم به روی سیم ر با دست باز سیم لا بایستی یک صدا باشد ، اما از لحاظ جنس صدا کمی متفاوت است ، آن هم بخاطر سطح مقطع سیم ها ، اندازه سیم ، طول سیم و اینکه یکی در تماس با پوست دست و دیگری در تماس با چوب (شیطانک) قرار دارد – به این خاطر جنس صدا کمی متفاوت است اما از لحاظ تیونر نباید هیچ تفاوتی داشته باشد.
نکات:
زاویه آرشه در این سیم کمی متفاوت است
برای قرار گیری انگشت چهارم حتما دقت شود که با سیم لا هم صدا باشد.
در تمرین کتاب ل ویولن نت انگشت دوم فا دیز هست! اما چون هنوز وضعیت دیگری اضافه نشده ما آن را فا درنظر میگیریم. بدون تغییر وضعیت جهت سهولت در نت خوانی و به خاطر سپاری بهتره نت های سیم ر- فعلا شرایط تمرینی است. به روی سیم لا هم به همین نحوه است.
این تمرینات با مترونم انجام می شود
در این تمرینات نت های سیم ر به صورت لگاتو و دتاشه اجرا می شوند
آموزش ویولن /جلسه15
در این جلسه آموزشی به اجرای تمرین طرح ملودیک 2 از کتاب ل ویولن می پردازیم.
این تمرین به نحوی است که دارای دو همزمان اجرا می شود ، خط اول خط هنرجو و خط دوم برای مدرس.
این تمرین ترکیبی از مطالب آموزش دیده در قبل است. به عنوان مثال نت های سفید،نت های سیاه،لگاتو،دتاشه،چنگ و…. را هنرجو اجرا میکند.
چند نکته مهم:
1)هنرجو بهتر است این تمرین را خط به خط اجرا کند.خط اول چندین بار ، خط دوم چندین با و تا اخر در ابتدا بدون مترونم
2)از آنجایی که هنرجو این تمرین را باید به تنهایی درصورت نبودمدرس بایستی اجرا کند، فایل تصویری آموزش میتواند به درک ریتم و ملودی تمرین کمک شایانی کند.
3)خط دوم و سوم (منظور خط هنرجو است) نیاز به تمرین بیشتر دارد.
4)در اخر مترونم را با سرعت 50 تنظیم و اجرا کند .
آموزش ویولن /جلسه چهارده
دراین جلسه آموزشی قصد اجرای چند تمرین از کتاب ل ویولن را داریم.
تمرین 31 و 32
این تمرینات در ظاهر با اجرای چند نت قراره کار رو ادامه بده اما تغییرات به نحوی است که ذهن را درگیر و نیاز به مهارت خواهد داشت-که البته با تکرار -تکرار-تکرار این مهارت بدست خواهد آمد
تمرین 31 یک تمرین به ظاهر ساده اما نیاز به مهارت که به روی سیم دوم La ، اجرا می شود.
نکته ای که در این تمرین مهم است اینکه انگشتان ماقبل نیز نباید برداشته شود.
به عنوان مثال هنگامی که نت لا ، دو قرار است به روی سیم لا اجرا شود ، بایستی دقت شود در هنگام اجرای نت دو حتما انکشت اول هم در جای خود نشسته باقی بماند.
شاید بپرسید نوازنده های حرفه ای که هرکدام از انگشتان را جدا قرار میدهند ،چطور ما باید انگشت را نگه داریم ، مخصوصا انگشت ماقبل؟!
جواب :هنوز انگشتان هنرجوی مبتدی شکل نگرفته که قالب خود را حتی زمانی که به روی دسته ویولن (فینگربرد)قرار دارد شکل و فرم خود را بتواند حفظ کند.
در نتیجه برای کنترل بیشتر انگشتان نیاز است که فعلا تا مدتی انگشتان ماقبل به روی دسته ویولن نشسته باقی بمانند.
نکته:این موضوع نگه داری انگشت های ماقبل در دو تمرین 31 و 32 باید کنترل شود.
باردیگر:هنگامی که نت دو به روی سیم لا اجرا می شود انگشت اول یعنی نت سی بایستی نشسته باقی بماند.
هنگامی که نت ر در حال اجرا هست انگشت اول و دوم ، یعنی نت سی و دو به روی فینگر برد بایستی باقی بمانند.
تمرینات اجرا شده در کلیپ همراه با مترونم است!
به هماهنگی با مترونم در تمرین های اجرا شده و آموزش داده شده دقت لازم را داشته باشید.
